sem lendir í árekstri í smábæ í Ohio, með ógnvænlegum afeiðingum.

„Ég var með þessar tvær aðskildu hugmyndir. Önnur var með persónum sem ég elskaði en enga almennilega sögu og hin var saga, grunnur, en án persóna. Þá datt mér í hug að sameina þær. Ég hringdi í Steven og sagði „Hvað ef ég set þessar tvær hugmyndir saman?“ og honum fannst það frábært. Þannig að ég byrjaði að vinna að handritinu. Ég skrifaði handritið, en Steven var ótrúlega hjálpsamur allan tímann. Hann hefur verið frábær vinnufélagi og það hafa verið mikil forréttindi að vinna með honum.“

Abrams viðurkennir fúslega að tvær af aðalpersónunum, Charles (sem Riley Griffths leikur), leikstjórinn ungi sem er að gera sína eigin uppvakningamynd, og Joe (Joel Courtney), förðunarsérfræðingurinn/hljóðmaðurinn, séu að einhverju leyti byggðar á honum sjálfum

„Ég var án nokkurs vafa búttaði kvikmyndagerðarmaðurinn sem vildi gera myndirnar, og ég átti vini sem voru eins og Joe. En mér fannst ég sjá heiminn eins og Joe sér hann. Þannig að ég var í þeim báðum, en ég var án minnsta vafa krakkinn sem myndi gera svona myndir. Hluti af því var að ég var aldrei krakkinn sem var valinn í hafnaboltaliðið, ég var aldrei á vellinum að spila íþróttir með hinum krökkunum. Þannig að megnið af æsku minni fór í að gera þessar myndir sem nokkurs konar fótti, sem tilraunir, og það var gaman að taka eitthvað upp, skila því í framköllun og sjá eftir viku hvernig það kom út.“

Í myndinni koma Charles og Joe og vinir þeirra, meðal annars Alice (Elle Fanning), saman við lestarstöðina kvöld eitt eftir að sumarfríið er hafð til að taka upp atriði fyrir uppvakningamyndina þeirra. Þegar þau byrja að taka upp kemur futningalest á fjúgandi ferð í gegnum stöðina og Charles, sem vill ólmur gera myndina sem „stærsta“, vill taka það upp. Þegar flman byrjar að rúlla fer lestin af sporinu og tætist í sundur í gríðarstóru atriði.

„Það var tæknileg áskorun að koma krökkunum inn í þessa senu,“ segir J.J. „Ég vildi ekki gera lestarslys í öruggri fjarlægð frá þeim og vildi hafa það yfrgengilega stórt, þannig að á ákveðnum tímapunkti hugsi áhorfandinn „guð minn góður, það er enn í gangi...“ því að ef þú væri þessi krakki, í þessum heimi, væri tilfnningin sú að það væri næstum endalaust, eins og tíminn hefði teygst.“

Super 8 dregur nafn sitt af kvikmyndaformi sem varð vinsælt seint á sjöunda áratugnum og var notað af áhugafólki um kvikmyndagerð um allan heim – þ.á.m. Abrams og Spielberg. Abrams byrjaði að gera myndir með Super 8-myndavél föður síns áður en af hans, Harry Kelvin, keypti Eumig-myndavél – sömu tegund og krakkarnir í myndinni nota fyrir sína kvikmynd.

Af var velgjörðamaður minn,“ segir hann. „Og ég fékk hann til að kaupa myndavél handa mér. Hún breytti líf mínu. Nafnið hans, Kelvin, er nafnið á bensínstöðinni í Super 8. Svo er geimskipið Kelvin í Star Trek. Ég set nafnið hans alls staðar. Þegar ég var inni hjá mér var ég að gera tónlist og kvikmyndir og það var allt honum að þakka. Það að ýta undir skapandi áhuga hvaða krakka sem er er af hinu góða og hann var æðislegur.“

Super 8 gerist árið 1979 og fjallar um missi, vináttu og ást og svakalegar afeiðingar hrottalegs lestarslyss í smábæ í Ohio. Eitthvað

dularfullt var um borð í lestinni og leynist nú í friðsælum bænum sem Joe og vinir hans hafa alist upp í.

J.J. vill ekki afhjúpa of mörg smáatriði á þessum tímapunkti, sérstaklega hvað varðar hvað nákvæmlega var í þessari lest og af hverju hún fór af teinunum. Var þetta slys? Var þetta skemmdarverk? Hann vill halda stóru uppljóstrununum fyrir sig til að eyðileggja ekki upplifunina fyrir áhorfendum.

„Mér fannst mikilvægt að viðhalda ráðgátuhlið sögunnar þannig að þegar myndin kæmi út liði þér ekki eins og þú hefðir þegar séð eða heyrt of mikið. En það snerist bara um að biðja leikara og tökulið að virða það og segja ekki frá neinu. Við tókum upp í bæ í Vestur-Virginíu og fólkið þar var yndislegt, og það leyfði okkur að taka upp í bakgörðunum þeirra, bókstafega, vikum saman og það var líka tilbúið að halda öllu leyndu.“

J.J. lofar því þó að hvað sem var um borð í lestinni verði afhjúpað og að hann og Steven Spielberg haf unnið hörðum höndum að því að sú afhjúpun verði biðarinnar virði.

Super 8 er því, að sögn J.J., sérstakt samstarf hans og mannsins sem mótaði sköpunarkraft hans áratugum saman.

„Super 8 átti aldrei að vera einhver virðingarvottur (við Spielberg), en það er mjög erftt að geramynd umkrakka á áttunda og snemma á níunda áratugnum og láta það ekki líta út eins og hans vettvang,“ segir hann. „Að auki vildi ég gera mynd sem liti út eins og æska mín, sem væri sjálfsævisöguleg á einhvern hátt ogmyndirnar semhann gerði, leisktýrði og framleiddi, höfðu gríðarleg áhrif á mig og mína kynslóð.“

Þann 15. júní munum við sjá hvernig J.J. tókst til, hvað er raunverulega um borð í þessari lest og hvort þessi mynd verði jafn áhrifarík og myndir á borð við Close Encounters og E.T. Undirritaður hefur í það minnsta sjaldan verið jafn kjánalega spenntur eins og fyrir Super 8, það verður að viðurkennast.

Texti: Erlingur Grétar Einarsson

He’s Just Not That Into You

7 myndir mánaðarins