11. júlí 2012 14:24 | Tómas Valgeirsson
Nostalgía og húmor hjá orðljótum bangsa
Ég efa einhvern veginn ekki að Seth MacFarlane sé ákaflega hress, fínn og kammó náungi með húmorinn í lagi og nostalgíublæti að mínu skapi. Ég var einu sinni miklu stærri aðdáandi hans en ég er í dag, sem getur annaðhvort þýtt að ég hafi þroskast úr dreng í mann eða MacFarlane missti hreinlega bara dampinn með því besta sem hann hafði, eða allavega því sem ég fílaði alltaf mest.

Ted er skemmtileg og metnaðarfull en í senn metnaðarlaus tilraun hjá MacFarlane til að prufukeyra eitthvað nýtt. Hvað feril og fjölbreytni varðar tekur maðurinn stórt stökk inn í heiminn út fyrir teiknimyndirnar en glöggir aðdáendur sjá það strax að þessi nýi karakter, Ted, sé eins og pakkaður Family Guy-farangur sem skaparinn hefur dregið með sér á ekta bíósett (með alvöru fólki). Prýðilega heppnuð persóna reyndar, en alltaf þegar ég horfi á graða, freðna leikfangabangsann með sorakjaftinn á ég erfitt með að sjá fyrir mér annað en að MacFarlane hafi sameinað Brian og Stewie Griffin (ásamt bangsanum hans, Rupert) í einn karakter með röddinni hans Peter. Það kæmi mér heldur ekki á óvart að MacFarlane hefði verið nýbúinn að horfa skakkur á Spielberg-myndina A.I. áður en þessi varð almennilega til.

Það má vera að MacFarlane setji á sig leikstjórahúfuna í fyrsta sinn fyrir framan efni sem er ekki teiknað, en það er skammarlega augljóst að alls ekki hefur verið gramsað lengi eftir ferskum hugmyndum. Hvorki í tengslum við efnistökin eða bara húmorinn almennt. Það er reyndar ekki eins og Family Guy eða hinir þættirnir séu angandi af fjölbreyttum tegundum af kómík (formúlan er yfirleitt eins en bröndurunum skipt út) og ef rætt er um söguþræði er venjulega ekki annað hægt að segja en: "Þetta sleppur svosem." Ef við miðum samt t.d. við Family Guy, þá eru söguþræðir og aðstæður yfirleitt bara afsökun til að stilla upp næsta skets, hvort sem samhengið helst eða ekki. Þetta væri gild afsökun í Ted ef hún væri tussufyndin í öllum atriðum, en hún er ekki alveg þannig. Það kemur einnig vægast sagt á óvart hve alvarlega hún tekur sig á köflum. Hún er fyndin en ekkert geðveikislega fyndin nema á nokkrum útvöldum stöðum.



Það er ein hlið af mér sem spáir ekkert í því hvernig svona steikt gamanmynd byggir upp handrit sitt og vill helst bara njóta hressleikans. En svo er önnur hlið sem vill bara helst kalla þetta miðjumoð og rýna sterkt í það hvað sagan og stefnurnar í henni eru brandaralega klisjukenndar. Það liggur við að það sé hægt að tímasetja það fyrirfram hvenær söguþráðurinn klessir á enn einn formúluvegginn og að mínu mati er það risastórt vandamál hversu fyrirsjáanleg myndin er. Eins og ég segi, þá hefði aðeins topp-topphúmor getað reddað þessu fyrir fullt og allt.

“Hreinræktaður Seth” væri besta lýsingin mín fyrir þessum húmor, vegna þess að hægt er að túlka það á fleiri en einn veg. Ef þú elskar jafnvel hina slökustu Family Guy-þætti er ég viss um að myndin sendi þig burt glottandi eins og grashaus á opnu hlaðborði. Ef þú þolir ekki megnið af því sem hann hefur gert, haltu þig þá frá þessum bangsa. Ef þú fílar hins vegar sumt alveg í klessu, annað ekki og segir að lopinn sé margoft teygður á röngum stöðum, þá ætti þér að finnast þessi bara nokkuð fín. Giskið svo endilega hvar ég stend, eins og það sé ekki álíka augljóst og megnið af plotttengdu stefnunum í þessu handriti.



Það eru þó hlutir sem gera Ted að brattri og ljómandi góðri afþreyingu. Gallar eru ýmsir og (mis)alvarlegir en yfir heildina séð er það fátt sem kætir mann meira en að sjá Mark Wahlberg eiga dýnamískt samspil við stóran, tölvugerðan leikfangabangsa (sem lítur afskaplega vel út! Takið sérstaklega eftir því hve mikið er lagt í sum smáatriðin). Hann getur tekið sig vel út sem smávaxinn harðhaus, náð ágætis dramaleik en hefur frábær tök á gríninu vegna þess að maður sér strax hve mikið hann leggur sig fram. Ég hló endalaust að honum í The Happening og The Other Guys og á meðan ég horfði á Ted öðlaðist ég allt aðra virðingu fyrir honum. MacFarlane gerir það sem hann gerir best með röddinni sinni en Wahlberg er gæinn sem selur vináttuna, einlægnina og yfirleitt húmorinn líka. Í þokkabót hef ég sjaldan séð hann svona viðkunnanlegan, alveg sama hversu gallaður karakterinn hans á að vera.

Á svona setti held ég að rétti félagsskapurinn skipti öllu og hér sýnist mér allir vera umkringdir góðum kunningjum. Mila Kunis (mótilekkona Wahlbergs úr Max Payne) og Giovanni Ribisi (mótileikari Wahlbergs úr Contraband) fá einnig að vera virkir þáttakendur í flippinu en flestir hverfa í skugga tvíeykisins í forgrunninum. Kunis er alltaf jafnheit og hress, sem er gott. Ribisi hefur takmarkaðar stillingar þegar hann reynir að vera fyndinn (oftast vafasami sveitalubbinn eða algjör lúði) en að sjá svona áhugasaman leikara gera sig að algjöru fífli þykir mér alltaf býsna gaman. Því miður fannst mér samt fyrirsjáanlega "plot device-ið" frekar draga myndina niður í stað þess að styrkja hana. Lokaspretturinn er pottþétt slakasti parturinn. Sést þar best að MacFarlane er enn svolítill amatör í að skjóta eltingarleiki.

Ég kæmist að vísu ekki í gegnum daginn án þess að brosa til Community-leikarans/Soup-stjörnunnar Joel McHale. Hann gerir hér fullkomlega það sem hann gerir best og er hann alltaf hárrétti maðurinn í myndarlega skíthælinn. Hápunkturinn hans er þegar hann kynnir Wahlberg fyrir safngripum sínum. Eins og gengur og gerist í svona myndum er einnig boðið upp á nokkur stórfín cameo-móment. Fæst þeirra koma á óvart en eru góð engu að síður. Síðan er ónefndur ofurhetjuleikari dreginn alveg upp úr þurru og er ekki lengi að breytast í einn eftirminnilegasta brandara myndarinnar.



Það er svakalegt Family Guy-bragð af þessu öllu, allt frá hegðunum persóna til senuuppbygginga og sambærilegu melódíunnar í músíkinni. MacFarlane hellir líka risastórum skammti af sínum eigin persónuleika í þetta, eins og hann gerir með flestallt. Þungur skammtur af ’80s nostalgíu fylgir oft með þessum húmorista og í þessu einstaka tilfelli er ég afar feginn að einhver annar deilir sömu umhyggju fyrir Flash Gordon (þeim elskulega sora) og ég. Lækkaðu þessa einkunn niður um einn heilann ef þú tengir þig ekki við nostalgíuna. Hún er ansi stór partur hér.

Ted er annars sjálfumglöð mynd og stundum ódýr, en hún heldur þokkalegum dampi og reynir að fá mann til að standa ekki á sama um alla. Sem betur fer er hún yfirleitt jafnfljót að pikka upp jákvæð stig um leið og hún missir nokkur. Ætli MacFarlane sé kannski að nýta sér klisjukennda efniviðinn viljandi til að halda sér í takt við níunda áratuginn?


(7/10)

Nú er ég forvitinn að vita hvað frægu manneskjurnar sem nefndar eru í lokin hafa að segja um þessa mynd.

Einnig þætti mér vænt um það ef einhver myndi segja mér hvernig í feitum fjáranum Ted stundar kynlíf þegar hann hefur ekkert til þess að sveifla á milli fótanna…

 
Stikk:
Höfundur: Tómas Valgeirsson
NÝLEGAR FRÉTTIR
10.02.2016
Fúsi, Hrútar og Þrestir keppa um Edduna 2016
Fúsi, Hrútar og Þrestir keppa um Edduna 2016
Kvikmyndirnar Fúsi, Hrútar og Þrestir keppa um Edduna 2016 í flokki kvikmynda í fullri lengd, en í dag var tilkynnt um tilnefningar til Edduverðlaunanna 2016 á blaðamannafundi í Bíó Paradís. Í fyrra vann kvikmyndin Vonarstræti þennan flokk en Hross í oss árið 2014. Eddan 2016 er uppskeruhátíð Íslensku kvikmynda- og sjónvarpsakademíunnar (ÍKSA), og verður haldin...
meira
10.02.2016
Alvarleg Amy
Alvarleg Amy
Margir gamanleikarar reyna sig einhverntímann á ferlinum við alvarlegri hlutverk, sem oft getur leitt af sér góða og áhugaverða hluti. Trainwreck leikkonan og uppistandarinn Amy Schumer hefur ákveðið að gera einmitt þetta, en hún hefur verið ráðin í mynd Jason Hall; Thank You For Your Service. Þar eru fyrir leikarar eins og Miles Teller, Haley Bennett, Joe Cole, Beulah...
meira
10.02.2016
Ósýnilegur Depp
Ósýnilegur Depp
Johnny Depp hefur verið ráðinn til að leika aðalhluterkið í endurgerð myndarinnar Invisible Man, eða Ósýnilegi maðurinn, sem gerð er eftir skáldsögu H.G. Wells. Depp mun leika vísindamann sem gerir sig ósýnilegan til langframa, en gerði sig sýnilegan með því að vefja um sig grisju, setja upp sólgleraugu og barðastóran hatt.  Þegar sögunni vindur fram breytist...
meira
10.02.2016
Vinur í barnauppeldi
Vinur í barnauppeldi
Matt LeBlanc, öðru nafni Joey í Friends, mun leika aðalhlutverkið í prufuþætti af nýrri gamanþáttaröð sem hjónin Jeff og Jackie Filgo hjá CBS Logo Featured 1 hafa skrifað, en LeBlanc er nú að hefja leik í nýrri þáttaröð af gamanþáttunum Episodes, eftir þá David Crane og Jeffrey Klarik. Talið er að það verði lokaþáttaröð þeirra þátta. Nýja...
meira
09.02.2016
"Bómullarþoka" fyrir safnara
Margir eru á því að „The Fog“ eftir meistara John Carpenter er klassísk draugamynd en fáir hafa líklega búist við því að hasarmynda „fígúra“ yrði gerð eftir henni. En viti menn! Hún er mætt á svæðið. „Eruð þið reiðubúin fyrir einstaklega góða eftirlíkingu af einum mesta óvætti hryllingsmynda? Í það minnsta; eruð þið reiðubúin fyrir...
meira
09.02.2016
Nakinn í nýrri stiklu
Nakinn í nýrri stiklu
Thor leikarinn Tom Hiddleston skilur lítið eftir fyrir ímyndunaraflið í nýrri stiklu fyrir myndina High-Rise, sem væntanleg er í bíó nú í vor. Myndin gerist árið 1975. Skammt frá London flytur Dr. Robert Laing inn í nýja íbúð og leitast eftir algjörlega and - og nafnlausri tilveru, en kemst fljótt að því að íbúar í blokkinni ætla sér ekki að gefa honum neinn...
meira
09.02.2016
Nýtt í bíó - Deadpool!
Nýtt í bíó - Deadpool!
Marvel ofurhetjumyndin Deadpool verður frumsýnd föstudaginn 12. febrúar í Smárabíói, Háskólabíói, Laugarásbíói, Egilshöll og Borgarbíói Akureyri. "Deadpool hefur hlotið frábæra dóma og jafnvel verið talað um að Marvel hafi endurskilgreint ofurhetjugreinina með þessari viðbót!," segir í tilkynningu frá Senu. Sjáðu stiklu úr myndinni hér fyrir neðan: Deadpool...
meira
08.02.2016
Verðlaunatvíeyki til Bachelors
Verðlaunatvíeyki til Bachelors
Whiplash leikarinn J.K. Simmons og Before Midnight leikkonan Julie Delpy hafa verið ráðin til að leika aðalhlutverk í dramamyndinni The Bachelors, eða Piparsveinarnir, í lauslegri þýðingu, en tökur myndarinnar hefjast í næsta mánuði. Sagan í myndinni, sem er sögð vera samkvæmt Deadline vefsíðunni, í svipuðum anda og Ordinary People, er eftir Kurt Voelker ( Sweet...
meira
08.02.2016
Kafloðnir á toppnum
Kafloðnir á toppnum
Hinir kafloðnu og krúttlegu íkornar í Alvin and the Chipmunks: The Road Chip, eða Alvin og íkornarnir: Ævintýrið mikla, eins og myndin heitir á íslensku, gerðu sér lítið fyrir og stukku beint á topp íslenska bíóaðsóknarlistans nú um helgina, en Dirty Grandpa, með þeim Robert De Niro og Zack Efron, er áfram í öðru sæti listans, aðra vikuna í röð. Í...
meira
08.02.2016
Bourne kemur úr skugganum
Bourne kemur úr skugganum
Í auglýsingatímum Ofurskálarinnar svokölluðu í Bandaríkjunum, eða SuperBowl, í gær, voru frumsýndar ýmsar flottar auglýsingar, þar á meðal sýnishorn úr nýjum og væntanlegum bíómyndum.  Þeirra á meðal var fyrsta sýnishorn úr myndinni um ofurnjósnarann Jason Bourne! Sýnishornið úr myndinni var 30 sekúndna langt, en áður höfðu birst einstaka ljósmyndir....
meira