11. júlí 2012 14:24 | Tómas Valgeirsson
Nostalgía og húmor hjá orðljótum bangsa
Ég efa einhvern veginn ekki að Seth MacFarlane sé ákaflega hress, fínn og kammó náungi með húmorinn í lagi og nostalgíublæti að mínu skapi. Ég var einu sinni miklu stærri aðdáandi hans en ég er í dag, sem getur annaðhvort þýtt að ég hafi þroskast úr dreng í mann eða MacFarlane missti hreinlega bara dampinn með því besta sem hann hafði, eða allavega því sem ég fílaði alltaf mest.

Ted er skemmtileg og metnaðarfull en í senn metnaðarlaus tilraun hjá MacFarlane til að prufukeyra eitthvað nýtt. Hvað feril og fjölbreytni varðar tekur maðurinn stórt stökk inn í heiminn út fyrir teiknimyndirnar en glöggir aðdáendur sjá það strax að þessi nýi karakter, Ted, sé eins og pakkaður Family Guy-farangur sem skaparinn hefur dregið með sér á ekta bíósett (með alvöru fólki). Prýðilega heppnuð persóna reyndar, en alltaf þegar ég horfi á graða, freðna leikfangabangsann með sorakjaftinn á ég erfitt með að sjá fyrir mér annað en að MacFarlane hafi sameinað Brian og Stewie Griffin (ásamt bangsanum hans, Rupert) í einn karakter með röddinni hans Peter. Það kæmi mér heldur ekki á óvart að MacFarlane hefði verið nýbúinn að horfa skakkur á Spielberg-myndina A.I. áður en þessi varð almennilega til.

Það má vera að MacFarlane setji á sig leikstjórahúfuna í fyrsta sinn fyrir framan efni sem er ekki teiknað, en það er skammarlega augljóst að alls ekki hefur verið gramsað lengi eftir ferskum hugmyndum. Hvorki í tengslum við efnistökin eða bara húmorinn almennt. Það er reyndar ekki eins og Family Guy eða hinir þættirnir séu angandi af fjölbreyttum tegundum af kómík (formúlan er yfirleitt eins en bröndurunum skipt út) og ef rætt er um söguþræði er venjulega ekki annað hægt að segja en: "Þetta sleppur svosem." Ef við miðum samt t.d. við Family Guy, þá eru söguþræðir og aðstæður yfirleitt bara afsökun til að stilla upp næsta skets, hvort sem samhengið helst eða ekki. Þetta væri gild afsökun í Ted ef hún væri tussufyndin í öllum atriðum, en hún er ekki alveg þannig. Það kemur einnig vægast sagt á óvart hve alvarlega hún tekur sig á köflum. Hún er fyndin en ekkert geðveikislega fyndin nema á nokkrum útvöldum stöðum.



Það er ein hlið af mér sem spáir ekkert í því hvernig svona steikt gamanmynd byggir upp handrit sitt og vill helst bara njóta hressleikans. En svo er önnur hlið sem vill bara helst kalla þetta miðjumoð og rýna sterkt í það hvað sagan og stefnurnar í henni eru brandaralega klisjukenndar. Það liggur við að það sé hægt að tímasetja það fyrirfram hvenær söguþráðurinn klessir á enn einn formúluvegginn og að mínu mati er það risastórt vandamál hversu fyrirsjáanleg myndin er. Eins og ég segi, þá hefði aðeins topp-topphúmor getað reddað þessu fyrir fullt og allt.

“Hreinræktaður Seth” væri besta lýsingin mín fyrir þessum húmor, vegna þess að hægt er að túlka það á fleiri en einn veg. Ef þú elskar jafnvel hina slökustu Family Guy-þætti er ég viss um að myndin sendi þig burt glottandi eins og grashaus á opnu hlaðborði. Ef þú þolir ekki megnið af því sem hann hefur gert, haltu þig þá frá þessum bangsa. Ef þú fílar hins vegar sumt alveg í klessu, annað ekki og segir að lopinn sé margoft teygður á röngum stöðum, þá ætti þér að finnast þessi bara nokkuð fín. Giskið svo endilega hvar ég stend, eins og það sé ekki álíka augljóst og megnið af plotttengdu stefnunum í þessu handriti.



Það eru þó hlutir sem gera Ted að brattri og ljómandi góðri afþreyingu. Gallar eru ýmsir og (mis)alvarlegir en yfir heildina séð er það fátt sem kætir mann meira en að sjá Mark Wahlberg eiga dýnamískt samspil við stóran, tölvugerðan leikfangabangsa (sem lítur afskaplega vel út! Takið sérstaklega eftir því hve mikið er lagt í sum smáatriðin). Hann getur tekið sig vel út sem smávaxinn harðhaus, náð ágætis dramaleik en hefur frábær tök á gríninu vegna þess að maður sér strax hve mikið hann leggur sig fram. Ég hló endalaust að honum í The Happening og The Other Guys og á meðan ég horfði á Ted öðlaðist ég allt aðra virðingu fyrir honum. MacFarlane gerir það sem hann gerir best með röddinni sinni en Wahlberg er gæinn sem selur vináttuna, einlægnina og yfirleitt húmorinn líka. Í þokkabót hef ég sjaldan séð hann svona viðkunnanlegan, alveg sama hversu gallaður karakterinn hans á að vera.

Á svona setti held ég að rétti félagsskapurinn skipti öllu og hér sýnist mér allir vera umkringdir góðum kunningjum. Mila Kunis (mótilekkona Wahlbergs úr Max Payne) og Giovanni Ribisi (mótileikari Wahlbergs úr Contraband) fá einnig að vera virkir þáttakendur í flippinu en flestir hverfa í skugga tvíeykisins í forgrunninum. Kunis er alltaf jafnheit og hress, sem er gott. Ribisi hefur takmarkaðar stillingar þegar hann reynir að vera fyndinn (oftast vafasami sveitalubbinn eða algjör lúði) en að sjá svona áhugasaman leikara gera sig að algjöru fífli þykir mér alltaf býsna gaman. Því miður fannst mér samt fyrirsjáanlega "plot device-ið" frekar draga myndina niður í stað þess að styrkja hana. Lokaspretturinn er pottþétt slakasti parturinn. Sést þar best að MacFarlane er enn svolítill amatör í að skjóta eltingarleiki.

Ég kæmist að vísu ekki í gegnum daginn án þess að brosa til Community-leikarans/Soup-stjörnunnar Joel McHale. Hann gerir hér fullkomlega það sem hann gerir best og er hann alltaf hárrétti maðurinn í myndarlega skíthælinn. Hápunkturinn hans er þegar hann kynnir Wahlberg fyrir safngripum sínum. Eins og gengur og gerist í svona myndum er einnig boðið upp á nokkur stórfín cameo-móment. Fæst þeirra koma á óvart en eru góð engu að síður. Síðan er ónefndur ofurhetjuleikari dreginn alveg upp úr þurru og er ekki lengi að breytast í einn eftirminnilegasta brandara myndarinnar.



Það er svakalegt Family Guy-bragð af þessu öllu, allt frá hegðunum persóna til senuuppbygginga og sambærilegu melódíunnar í músíkinni. MacFarlane hellir líka risastórum skammti af sínum eigin persónuleika í þetta, eins og hann gerir með flestallt. Þungur skammtur af ’80s nostalgíu fylgir oft með þessum húmorista og í þessu einstaka tilfelli er ég afar feginn að einhver annar deilir sömu umhyggju fyrir Flash Gordon (þeim elskulega sora) og ég. Lækkaðu þessa einkunn niður um einn heilann ef þú tengir þig ekki við nostalgíuna. Hún er ansi stór partur hér.

Ted er annars sjálfumglöð mynd og stundum ódýr, en hún heldur þokkalegum dampi og reynir að fá mann til að standa ekki á sama um alla. Sem betur fer er hún yfirleitt jafnfljót að pikka upp jákvæð stig um leið og hún missir nokkur. Ætli MacFarlane sé kannski að nýta sér klisjukennda efniviðinn viljandi til að halda sér í takt við níunda áratuginn?


(7/10)

Nú er ég forvitinn að vita hvað frægu manneskjurnar sem nefndar eru í lokin hafa að segja um þessa mynd.

Einnig þætti mér vænt um það ef einhver myndi segja mér hvernig í feitum fjáranum Ted stundar kynlíf þegar hann hefur ekkert til þess að sveifla á milli fótanna…

 
Stikk:
Höfundur: Tómas Valgeirsson
NÝLEGAR FRÉTTIR
25.05.2016
Túlípanabólan blásin út - Stikla
Túlípanabólan blásin út - Stikla
Fyrsta stikla fyrir fyrstu mynd Alicia Vikander eftir að hún vann Óskarsverðlaunin fyrir The Danish Girl, Tulip Fever, eða Túlípanafár í lauslegri þýðingu, er komin út. Vikander er vinsæl leikkona um þessar mundir og von er á henni einnig í myndunum The Light Between the Oceans og Jason Bourne, en Tulip Fever var í raun tekin upp fyrir tveimur árum síðan. Þá...
meira
24.05.2016
Batman fær 3 illmenni
Batman fær 3 illmenni
Margir Batman aðdáendur hafa velt fyrir sér hvert hlutverk Leðurblökumannsins verður í DC þorparamyndinni Suicide Squad eftir David Ayer sem væntanleg er í bíó í ágúst nk., og hvaða þorpara hann muni eiga í samskiptum við í myndinni, en eins og fram hefur komið þá er Suicide Squad teymi illmenna sem er fengið í ýmis sérverkefni á vegum stjórnvalda. Vefsíðan...
meira
24.05.2016
Carpenter snýr aftur í Halloween
Carpenter snýr aftur í Halloween
John Carpenter, hinn marverðlaunaði og goðsagnakenndi kvikmyndagerðarmaður, og höfundur upprunalegu Halloween hrollvekjunnar, hefur ákveðið að snúa aftur í Halloween heiminn, og framleiða nýja Halloween mynd. Halloween serían hófst með fyrstu myndinni árið 1978 og síðan þá hafa verið gerðar níu myndir til viðbótar, sem rakað hafa inn um 400 milljónum...
meira
24.05.2016
Anderson: Bond, Jane Bond
Anderson: Bond, Jane Bond
Gillian Anderson hefur gefið í skyn að hún myndi vilja taka að sér hlutverk njósnara hennar hátignar, James Bond. X-Files-leikkonan hefur sett færslu á Twitter þar sem hún tjáir sig um plakat sem einhver bjó til af henni í hlutverki 007. Við plakatið skrifaði hún: „Þetta er Bond, Jane Bond." It's Bond. Jane Bond. Thanks for all the votes! (And sorry, don't...
meira
23.05.2016
The Shining sló ekki í gegn
The Shining sló ekki í gegn
Í dag, 23. maí, á hrollvekjan sígilda, The Shining, eftir Stanley Kubrick, 36 ára afmæli, en myndin er ein af þeim kvikmyndum sem slógu ekki í gegn þegar þær voru frumsýndar, en hafa síðan orðið sígildar kvikmyndaperlur. Á meðal aðdáenda myndarinnar er Lee Unkrich, leikstjóri Toy Story 3, og hinnar væntanlegu Coco, en hann segir að myndin sé ástæða þess að...
meira
23.05.2016
X-menn beint á toppinn
X-menn beint á toppinn
X-Men Apocalypse fór ný beint á topp íslenska bíóaðsóknarlistans nú um helgina, og sló þar með teiknimyndinni um reiða fiðurféð, Angry Birds, við. Í þriðja sæti listans er hin léttklikkaða og skemmtilega gamanmynd, Keanu, en hún var frumsýnd í síðustu viku. Ein ný mynd til viðbótar er á listanum þessa vikuna, en Brev til Kongen, sem sýnd er í Bíó...
meira
23.05.2016
Nolan hefur tökur á Dunkirk - Sjáðu myndirnar!
Nolan hefur tökur á Dunkirk - Sjáðu myndirnar!
Tökur á nýjustu mynd Christopher Nolan, stríðsmyndinni Dunkirk, eru hafnar í Dunkirk í Frakklandi. Myndin, sem er væntanleg í bíó á næsta ári með Tom Hardy í aðalhlutverki,  fjallar um brotthvarf breskra, belgískra og franskra hersveit frá ströndum Dunkirk árið 1940 eftir að þýski herinn umkringdi þær. Winston Churchill, fyrrverandi forsætisráðherra...
meira
22.05.2016
Löggutryllir með álfum með Noomi í sigtinu
Löggutryllir með álfum með Noomi í sigtinu
Karlar sem hata konur og Prometheus leikkonan Noomi Rapace á nú í viðræðum um að leika á móti Will Smith í nýjustu mynd David Ayer ( Suicide Squad, Fury ), Bright. Handrit skrifar Max Landis, og aðrir leikarar eru m.a. Joel Edgerton. Myndin er framleidd af Netflix streymis-myndveitunni, sem nú framleiðir sífellt meira af eigin efni. Bright er löggutryllir, með ævintýrablæ,...
meira
22.05.2016
Finnsk boxmynd vann í Cannes - leikstjórinn steinhissa
Finnsk boxmynd vann í Cannes - leikstjórinn steinhissa
Finnska ævisögulega hnefaleikamyndin The Happiest Day in the Life of Olli Mäki vann til aðalverðlauna Un Certain Regard keppni Cannes kvikmyndahátíðarinnar í gær, en 18 myndir tóku þátt í keppninni í ár. Í fyrra vann mynd Gríms Hákonarsonar, Hrútar, til þessara sömu verðlauna, en það var í fyrsta skipti sem íslensk mynd í fullri lengd hafði unnið til verðlauna...
meira
21.05.2016
Harrelson kynnist því besta og versta í mannlegu eðli
Harrelson kynnist því besta og versta í mannlegu eðli
Woody Harrelson hefur bæst í leikhóp myndarinnar Suburbicon, sem er nýjasta leikstjórnarverkefni George Clooney. Fyrir í myndinni eru leikararnir Matt Damon, Julianne Moore, Josh Brolin og Oscar Isaac. Handrit er eftir enga aðra en þá bræður Joel og Ethan Coen, en Clooney hefur átt langt og gott samstarf við þá Coen bræður, og leikið í fjórum mynda þeirra, nú síðast...
meira