Nancy Meyers er allt það sem Nora Ephron er ekki. Það má vera að hún sé ekki eins fjölbreytt (ekki að það hafi bjargað Ephron) en hún sýnir þó alvöru umhyggju fyrir persónum sínum og leggur mikla vinnu í krúttlegt afþreyingargildi. Ferill hennar er voða upp og niður og það sem ég myndi mest skamma hana fyrir er óþörf dramatík sem hún missir sig stundum í, og þá oftast í seinasta hálftímanum. It's Complicated nær reyndar að forðast þessa gryfju nokkuð vel. Hún er létt og skemmtileg út í gegn, og í stað þess að vera væmin þegar hún er alvarleg, þá er hún helvíti notaleg.

Mér fannst myndin drullugóð, en ég get vel trúað því að eldri hóparnir (sérstaklega konur á 40+ aldrinum) eigi eftir að elska hana. Hún ætti heldur ekki að vera algjör ælupest í augum meðalkarlmannsins. Í raun tel ég að flestir geti fílað hana því það er eitthvað svo ofsalega viðkunnanlegt við hana. Meryl Streep og Alec Baldwin spila vel af hvort öðru og eru bæði hress og fyndin út alla lengdina. Það er líka frábært að sjá Steve Martin loks róa sig aftur niður eftir þá niðurlægingu sem Pink Panther-myndirnar voru (svo eitthvað sé nefnt), og hérna er hann bara svei mér fínn og skemmtilegur.

En eins góð og þau þrjú voru þá fer það ekki á milli mála hver er senuþjófur myndarinnar. Hann John Krasinski, sem fór með hlutverk tengdasonarins, er alveg æðislegur í nánast öllum sínum atriðum og í hvert sinn sem hann fær einhvern brandara er hann alveg massafyndinn. Öll myndin er brosleg ef út í það er farið og það sakar heldur ekki hvað hún rennur á fínum hraða (eitthvað sem aðrar Meyers myndir gera sjaldan). Það voru samt þrjú stór atriði í myndinni sem fengu mig til að hlæja af mér rassinn. Vil samt helst ekki segja frá þeim og hætta á því að skemma fyrir.

Því miður eru tveir alvarlegir handritsgallar til staðar. Sum samtölin eru pínu tilgerðarleg og það böggar mig einnig rosalega hvað börnin þeirra Baldwin og Streep í myndinni eru illa skrifaðir karakterar. Þau eru þrjú talsins en samt mætti halda að þetta væri sama persónan, sinnum þrír. Og ef þau eru ekki skælbrosandi og lífsglöð þá eru þau í tárum og dramakasti. Ekkert flóknara en það. Ég skal samt hiklaust segja að It's Complicated sé besta mynd leikstýrunnar. Fyrir mig segir það lítið, en bara það að ég skuli geta mælt með henni fyrir bæði kynin er hið besta hrós í sjálfu sér, og ég mun pottþétt kíkja á hana aftur.

7/10

It's Complicated var askoti fín afþreying af minni hálfu og skemmti ég mér dúndur vel yfir þessari rómantísku gamanmynd. Myndin er verulega hlý og mjög skemmtileg með nokkrum sprenghlægilegum atriðum(þótt þær hefðu mátt vera fleiri). Það er gaman að sjá hvað leikaranir blómstra allir vel í sýnum hlutverkum og þá sérstaklega Alex Baldwin. Gaman að sjá Steve martin mæta galvaskur til leiks í þessari ræmu og það er alls ekkert farið að sjást í gráa hárið á kallinum(mætti halda að þessi maður eldist ekkert). Maryl Streep verð ég nú að gefa hrós fyrir sitt hlutverk þar sem hún skilaði loksins flottum leik og náði að halda manni við efnið svona einu sinni.

It's Complicated er mynd fyrir alla jafnt sem konur og karla og getur hver sem er skemmt sér konuglega yfir henni. Myndin afskaplega mikið feel-good mynd eitthvað og verð ég að segja að It's Complicated er algjörlega með þeim skemmtilegri gamanmyndum ársins og er hún vel þess virði að hafa verið tilnefnd til Golden Globe verðlauna.

Ekki hefur mikið farið fyrir leikstjóranum Nancy Meyers og tel ég þetta algjörlega vera sú besta frá leikstjóranum hingað til og ekki skemmir fyrir að hafa fengið tilnefningu til Globe verðalauna. Nancy nær að halda myndini í ágætiskeyrslu og sleppur hún vel við það að mikla langdregni hefði orðið til staðar sem gerir yfirlegt flestar myndir hundleiðinlegar.

It's Complicated er hinsvegar afbrags góð kvikmynd og er ég hæst ánægður með hana. Hún er skemmtileg,hlý,ágætlega vel leikin og nokkuð fyndinn á köflum.

7/10 ekkert svo langt frá átta en finnst það kanski einum of.

It's complicated er fín kellingamynd ef að maður hefur engan áhuga á að spá djúpt eða mikið í myndum.

Hún fjallar um konu sem er búin að vera fráskilin í 10 ár Jane (Meryl Streep). Hún fer til New York út af útskrift sonar síns og þar hittir hún giftan fyrrverandi eiginmann sinn Jake (Alec Baldwin). Þau verða mjög full saman og afþví að hann er einn á ferð, fer þetta aðeins úr böndunum og sofa þau saman. Þá hefja þau ástarsamband sem að er mun skemmtilegra en hjónaband þeirra. Jane er líka að byggja við húsið sitt og fellur hún fyrir arkitektinum Adam (Steve Martin). En þá verður hún að velja hvorn af mönnunum hún vill.

Myndin er ófrumleg, ekki vel skrifuð og fannst mér sérstaklega leikur Meryl Streep ekki sérstaklega góður, þrátt fyrir golden globe tilnefningu. Steve Martin er þó áhugaverður sem eitthvað annað en brenglaður fjölskyldufaðir.
En ég er alveg sammála gagnrýnendum um það að tengdasonurinn Harley er æðislegur karakter og frábærlega vel leikinn í myndinni!