Á þessu stigi get ég ekki annað en vorkennt þeim Tim Burton og Joel Schumacher, því eftir að Christopher Nolan steig fram með sína eigin útgáfu af Leðurblökumanninum þurrkaði hann hér um bil fyrri myndirnar út af korti kvikmyndasögunnar algjörlega með því að kaffæra þeim duglega ofan í jörðina og traðka ofan á þær ekki bara einu sinni, heldur tvisvar!
Sama hvað mönnum finnst um Batman Begins, þá setti sú mynd óneitanlega nýjan standard fyrir myndasögukvikmyndir. Það var heldur ekki markmið slíkra mynda (í flestum tilfellum) að leggja áherslur sínar á persónusköpun, handrit og mannlegu þættina almennt. Ég var mjög hrifinn af fyrri myndinni. En ef skal segjast eins og er, þá var hún aðeins forrétturinn... The Dark Knight er tvímælalaust aðalmáltíðin! og líklegast eftirrétturinn líka...
Sjaldan hef ég gengið út úr bíósal (og þá af sumarmynd!) stútfullur af eins mikilli hrifningu. Það orð sem að sveif í kringum hausinn á mér til að lýsa myndinni var einfaldlega "Vá!"
Annaðhvort það eða einfaldlega... Ekki neitt! Myndin skildi mig eftir hreint út sagt orðlausan en þetta litla orð var samt samansafn af svo mörgum stórum þáttum sem að smelltu svo massívt vel saman í þessa heild sem að myndin er. Það eru stór orð, en ég hika ekki við að segja að þetta sé best heppnaða og kjarkmesta mainstream-mynd sem ég hef séð síðan fyrsta Matrix-myndin kom út. Það er eins og Nolan hafi horft á Batman Begins og stúderað hvað það var sem hann gerði vitlaust. Hlutir sem drógu þá mynd niður (svosem fáeinir handritsgallar og hraðar klippingar) eru algjörlega fjarverandi hérna, svo ég tali nú ekki um það að handritið er eflaust eitt albesta sem hefur tilheyrt þessum geira frá upphafi.
Þegar ég horfði á The Dark Knight leið mér aldrei eins og ég væri að horfa á myndasögukvikmynd. Nolan tók það fram að hann ætlaði að gera myndina meira í stíl við hráar glæpamyndir eins og Heat, sem auðvitað hljómaði forvitnilega, en núna skil ég hvað hann var að reyna að gera, og manninum tókst það greinilega með glæsibrag, sem undirstrikar það enn og aftur af hverju hann er einn uppáhalds leikstjórinn minn. Allar myndirnar hans hingað til hafa annaðhvort verið góðar eða frábærar! Eftir svona fáar myndir er varla hægt annað en að setja manninn í guðatölu í Hollywood. Ég geng samt ekki alveg svo langt með að segja að þessi slái Memento út, enda ein allra uppáhaldsmyndin mín, en hún trónir beint fyrir neðan hana og munar einungis um hársbreidd.
En ég ætla að hætta að segja stóra hluti um "vá-ið" og henda mér loks út í nákvæmlega "hvað" gerði myndina svona góða. Í fyrsta lagi er hún sterk. Ekki bara tilfinningalega traust heldur gríðarlega öflug frá öllum köntum. Nánast hvert einasta element helst saman fullkomlega; Handritið, frásögnin, persónurnar, deilurnar, hasarinn og auðvitað frammistöðurnar.
Myndin - sem og sú fyrri - er pjúra hlaðborð af hæfileikaríku fólki. Það er óþarfi að telja upp hvern og einn þar sem að allir eru mjög góðir, ef ekki frábærir. Ég geri þó undantekningu fyrir Heath Ledger heitinn, aðallega þar sem að orðið senuþjófur hefur einhvern veginn sjaldan hljómað jafn vægt í mínum eyrum, því maðurinn er svo miklu, miklu meira en það. Það hljómar alltaf eins og tilgangslaust hæp þegar fólk talar um hve frábær Ledger er í myndinni, einungis vegna þess að hann er látinn, en án djóks (no pun intended)... Maðurinn kemst m.a. á sama stall og kvikindi eins og Alex DeLarge, Hannibal Lecter og nú nýlega Daniel Plainview úr There Will Be Blood, bæði í frammistöðu og minnisstæðri persónuhegðun. Hann sýnir svo margar mismunandi hliðar á... tjah... geðveiki! Auk þess er hann virkilega fyndinn, ávallt sturlaður með skemmtileg tilþrif en umfram allt er hann íkonískur og geislar af honum út alla myndina. Ég mana einhvern til að nefna uppáhalds atriði sitt úr þessari mynd og segja að hann hafi ekki átt einhvern þátt í því. Besta atriðið að mínu mati er klárlega yfirheyrslan í fangelsinu (þótt senan með blýantinum standi líka uppúr). Ekki bara vel leikin sena, heldur frábærlega strúktúruð og "intense."
Eins og áður tók fram þá stendur handritið fullkomlega fyrir sínu. Myndin þjáist aldrei af dauðri eða tilgangslausri senu. Plottið er margbrotið og er sífellt í þróun út alla lengdina. Það er spennandi, ófyrirsjáanlegt og það er algjörlega á kafi í svo mörgum skemmtilegum pælingum sem að vekja upp mikilvægar spurningar varðandi réttlæti, sem og siðferði. Hasarinn er sömuleiðis glæsilegur og er ávallt staðsettur sem partur af sögunni. Aldrei þvingaðar sprengjur eða tilgangslausar bardagasenur. Allt smellur saman eins og það á að gera. Myndin flæðir líka alltaf á góðum hraða og þolir lengd sína undarlega vel. Kvikmyndataka og tónlist á líka skilið lof, enda tvennt sem að spilar stóran þátt í því hversu "öðruvísi" myndin er, þ.e.a.s. ef litið er á hana sem myndasögubíómynd. Það er þó áberandi að myndin höfði eflaust betur til eldri hópa heldur en 10-15 ára Batman-fíkla, því myndin er ekki bara rosalega alvarleg, heldur svo hrikalega plot-heavy (skilja þetta allir?) að krakkar eiga jafnvel til að missa þolinmæðina eða detta gjörsamlega útúr atburðarásinni.
Christopher Nolan hefur hér með trompað allar aðrar myndasögu- og ofurhetjubíómyndir (þótt Batman sé ekki beint ofurhetja... Æ, skítt með það!) sem gerðar hafa verið frá upphafi (já - aftur - án djóks!) með því að hafa sitt eintak bæði þýðingarmikið en - þegar öllu er á botninn hvolft - grípandi! Tveir þættir sem ég væri til í að sjá oftar í slíkri bíómynd.
The Dark Knight beygir helstu reglur sumarmynda og fer hún svo sannarlega langt fram úr því að vera besta mynd sumarsins. Þetta er svo sannarlega besta mynd ársins hingað til (gangi öðrum ræmum vel að toppa hana...) og eitthvað það besta sem ég hef séð í glæpamyndageiranum síðan annaðhvort Heat eða L.A. Confidential. Þessi mynd hefur hreinlega rústað og léttilega sigrað allt sem að kemst að henni. Hvort sem þú ert að tala um myndasögugeirann, opnunartölur í miðasölu eða bara þennan standard sem hún hefur sett. Þessi mynd mun skora á allar næstkomandi ofurhetjumyndir til að reyna að sleikja tærnar á sér. Bókað!
Augljóst kannski en ég segi 10/10
18 af 18 fannst þessi umfjöllun gagnleg