Ratatouille er fremur óvenjuleg fjölskyldumynd og finnst mér persónulega að efnisinnihald hennar höfði betur til fullorðna. Myndin er auðvitað fjölskylduvæn út á alla kanta, en hún er töluvert lágstemmdari en hefðbundnar teiknimyndir ásamt því að minna ærslafull. Mér finnst þetta alls ekki vera neikvæður hlutur, en ég held að yngstu áhorfendur hafi takmarkaðan áhuga á mynd sem að snýst að mestu leyti um matargerð.

Handritið er þó með því betra sem Pixar hefur haft í höndunum frá upphafi. Brad Bird er sömuleiðis einhver besti starfskraftur þeirra (enda þykir mér The Incredibles vera ein besta mynd fyrirtækisins) og er alveg ótrúlegt hvað maðurinn er hæfileikaríkur. Hér mótar hann ekki aðeins mjög ferska og skemmtilega sögu, heldur furðulega hjartnæma og talsvert þroskaða.

Grafíkin lítur einnig glæsilega út, en það er löngu orðinn sjálfsagður hlutur þegar Pixar-mynd er um að ræða. Ratatouille er hlý og vel heppnuð mynd í staði. Hún hefði hugsanlega mátt vera aðeins fyndnari, en kannski er það bara minn standard, en helstu einhver helstu einkenni þessara teiknimynda er einmitt þessi tvíræði fullorðinshúmor. Engu að síður er gaman að sjá aftur gott framlag frá Pixar (ath. ég fílaði Cars ekkert sérstaklega mikið), þó svo að leikstjórinn eigi nánast öll hrósyrði skilið þar, frekar en fyrirtækið.

7/10

Ratatouille er ein af þessum myndum sem hífur upp álit manns á tölvuteiknuðum myndum sem því miður hafa verið ansi mikið á niðurleið eftir að þær urðu auðveldari í framleiðslu. Myndin er fjörug,fersk og alveg rosalega skemmtileg. Svo maður tali nú ekki um teikningarnar en þær eru frábærar. Ég allavega mæli stórlega með Ratatouille en hún skilur mann ekki eftir svikin í sætinu.