Minnisstæðar línur
Dr. Romero: Do you suppose that's why God lives in the Heavens? Because he lives in fear of His creations?
Mynd
Kvikmyndir.is > Mynd > The Godfather: Part II
The Godfather: Part II (1974)
The Godfather: Part II

8.91/10
160 atkvæði
9.0/10 243,488 atkv.
Frumsýnd (USA)20. desember 1974
LeikstjórnFrancis Coppola
HandritFrancis Coppola
Mario Puzo
TegundSpennumynd, Drama, Spennutryllir
AðalhlutverkAl Pacino
Bruno Kirby
Diane Keaton
G.D. Spradlin
John Cazale
Richard Bright
Robert De Niro
Robert Duvall
Talia Shire
Frank Sivero
Lee Strasberg
Michael V. Gazzo
Gastone Moschin
Tom Rosqui
TungumálEnska
Aldurstakmark (USA)R
Aldurstakmark (ÍSL)16 ára
Lengd 200 mínútur
Aðrar síðurIMDbRotten tomatoesMoviePosterDB

Engir trailerar eða aukaefni er til fyrir þessa kvikmynd
  • Sýnishorn

  • Trailer
  • Aukaefni

Notendur (11)

Óskar Örn Árnason
30. maí 2009
Godfather 2 er í raun tvær myndir fléttaðar saman í eina, enda er hún 192 mín. Myndin segir annars vegar frá þeim atburðum sem urðu til þess að Vito Andolini frá Corleone flutti til Bandaríkjanna og hvernig saga hans þróaðist. Hinsvegar er sagt frá valdatíð Michael Corleone og tilraunum hans til að snúa sér að löglegri starfsemi. Sú mynd sem kemst næst þessari í mínum huga er Once Upon a Time In America. Það er líka epic saga af ítölskum innflytjendum sem rísa úr fátækt og enda í skipulagðri glæpastarfsemi í New York.

Robert DeNiro er fullkominn sem ungur Vito. Hann talar ítölsku eins og innfæddur (eða hvað veit ég) og ber sig með sömu virðingu og Brando. Það er æðislegt að fylgjast með honum rísa til valda með kænsku og séntilmennsku. “I´m a man who knows how to return a favour”. Þetta er eitt besta hlutverk DeNiro á ferlinum.

Al Pacino sýnir hvað hann er ótrúlega fjölhæfur í þessari mynd. Hann er þekktastur fyrir over the top hlutverk eins og Tony Montana í Scarface en hér er allt tónað niður. Hann er yfirvegaður og kaldrifjaður. Hann er ekki vondur maður en er bara að verja fjölskyldu sína af illri nauðsyn. Hann vildi aldrei verða mafíósi en lenti í þeirri stöðu og þurfti að vera “sterkur” fyrir fjölskylduna. Í raun er saga hans mjög sorgleg af því að hann missir það sem skiptir hann mestu máli, þ.e. Kay. Sorglegast er þegar Kay segir honum að hún hafi farið í fóstureyðingu og þar með drepið son hans.

Robert Duvall er frábær sem consigliere (ráðgjafi). Hann er rödd röksemdar í fjölskyldunni. Hann var ættleiddur en þráir að vera blóðbróðir Michael. Það eru sterkar konur í þessum myndum. Diane Keaton er mögnuð sem Kay. Hún virðist vera í ákveðinni afneitun á tímabili og blekkir sig til að trúa því að Michael sé ekki glæpamaður. Þegar hún horfist í augu við það fer hún frá fjölskyldunni. Talia Shire er önnur góð kona í hlutverki Connie. Hún er rebel og hálfgerður vandræðagripur. Hún verður brjáluð út í Michael þegar hann lætur drepa eiginmann hennar, þann mikla höfðingja (eða þannig).

Saga A:
Í Siciley gengur víst allt út á hefndir og blóðhita. Don Ciccio nokkur drepur fjölskyldu Vito Andolini (föður, móður og bróðir). Hann nær að sleppa og fer til New York. Vegna ruglings er nafn hans skráð Vito Corleone. Hoppað fram í tímann þegar Vito er eldri og farinn að líkjast Robert DeNiro skuggalega. Við gerð myndarinnar umbreytti Coppola heilli götu svo að hún liti út eins og hún gerði 1917. Náunginn sem stjórnar öllu á götunni, Don Fanucci, veldur Vito vandræðum svo hann ákveður að drepa hann. Í kjölfarið fer hann af stað með einhverskonar greiðastarfsemi og starfar við innflutning á ólífu olíu. Ein skemmitleg sena er þegar Vito hjálpar konu sem á að henda út úr íbúðinni sinni. Í lokin fer Vito aftur til Siciley og drepur Don Ciccio í hendarskyni.

Saga B:
Í tilraun að fara út í löglega starfsemi stundar Michael viðskipti við Hyman Roth. Eitt kvöldið er reynt að skjóta Michael í gegnum glugga í svefnherberginu hans. Michael grunar Roth og heldur að það sé svikari á svæðinu en veit ekki hver það er strax. Frank Pentangeli á í erjum við Rosato bræður og vill drepa þá en Michael vill það ekki. Í tilraun til að finna svikarann spilar Michael á Roth og þykist gruna Pentangeli fyrir morðtilraunina. Hann fer með Roth til Kúbu. “Michael, we´re bigger than US Steel”. Fredo kemur upp um sig sem svikarann með því að missa út úr sér að hann þekkir Johnny Ola, viðskiptafélaga Roth, en hann hafði áður neitað því að þekkja hann þegar Michael spurði. Eitt rosalegasta atriðið í myndinni er þegar Michael grípur Fredo og segir “I know it was you Fredo, you broke my heart!” Réttarhöld gegn Michael mistakast þegar Michael notar frekar nasty bragð, þ.e. mætir með bróðir Pentangeli þegar hann ætlar að vitna á móti honum. Michael afneitar Fredo sem bróður “you´re nothing to me now” í mjög áhrifamikilli senu. Svo þegar Michael ætlar að gróa sárin á milli sín og Kay segir hún honum frá fóstureyðingunni. Hann flippar, hún fer. Ein rosalegasta senan er þegar Michael lokar hurðinni í andlit Kay á mjög táknrænan hátt án þess að segja orð. Eftir andlát móður sinnar lætur Michael drepa Fredo.

Það er merkilegt hvað mynd með svona miklu neikvæðu og erfiðum tilfinningum getur verið ánægjuleg. Ég get ekki gert upp við mig hvor myndin mér finnst betri en það skiptir engu máli. Það er ekki hægt að bera saman tvö frábær listaverk og segja að annað sé betra en hitt. Þessar myndir eldast eins og fínt vín og verða bara betri eftir því sem maður sér þær oftar.

Þessi var líka tilnefnd til 11 óskarsverðlauna. Hún vann 6, meðal annars besta mynd, leikstjóri, leikari í aukahlutverki (DeNiro), tónlist og handrit.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Úlfar Örn Kristjánsson
18. janúar 2005
VÁ!!! Þetta er besta mynd sem ég hef nokkurn tíma séð fyrir utan fyrstu myndina! OG FALLEG TÓNLIST!!! Francis Ford Coppola sannar að hann kann að leikstýra!!!

Vito Corleone (Robert De Niro en Marlon Brando í fyrstu) þurfti að upplifa æsku sem ekki má hrópa húrra fyrir, foreldrar hans voru drepnir og hann var einn á báti þegar hann fór til bandaríkjanna sem innflytjandi aðeins 9 ára árið átjánhundruðníutíuogeinhvað hehehe.
Sagan hoppar fram og til baka um tímann og sínir á víxl hvernig Vito Corleone varð Guðföðurinn og hoppar fram í tímann árið 1948 þar sem sonur hans Michael Corleone (Al Pacino) er orðinn sá næsti.



0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Helgi Helgason
13. október 2004
Godfather part III er ekki bara ein besta framhaldsmynd allra tíma heldur er hún ein besta mynd til hefur verið og verð ég að segja að þettta er besta mynd sem ég hef séð og nær hún jafnvel að toppa fyrri partinn af godfather sem er helvíti góð mynd. Eins og margir ættu að vita þá gerði Godfather myndirnar þó marga leikarar en þessi mynd lét hinn eina sanna Robert De niro gera garðinn frægan og fékk hann óskarinn fyrir þessa mynd en upprunnalega ætlaði Coppola að láta De niro leika Sonny en Paramount bannaði það svo De niro leikur hér Vito Corleone þegar hann var ungur. Það má eiginlega segja það að þessi mynd séu tvær myndir, byrjunin og kaflinmn eftir fyrstu myndinna. Myndin er 190 min sem er dálítið mikið miðað við kvikmynd en þessi mynd er alls ekkert langdreginn ef þú ert að fara halda það, lang í frá, þessi mynd er mjög góð og mæli ég öllum að sjá hana sem fyrst og bara núna straks sem fyrst og líka vill ég minna á það að robert de niro stóð sig frábærlega sem Vito og gef ég honum mestapartan heiðurinn í myndinni og nátturulega alla hina leikara sem stóðu sig vel. Þessi mynd rúllar. 10/10 Takk fyrir

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
geiri jóns
25. júní 2004
The godfather part 2 er gjörsamlega brilliant mynd í alla staði og fannst mér al pacino miklu frekar eiga að fá óskarinn þar sem að hann er í miklu meira krefjandi hlutverki heldur en de niro sem talar mjög lítið í myndini miðað við pacino en hvað um það. þessi mynd hafði svo rosaleg áhrif á mig að ég fæ gæsahúð hvert skipti sem ég horfi á hana sjá t.d viðbrögð pacino þegar hann kemst að því að bróðir hans hafi svikið hann er eitt af eftirminnilegri atriðum kvikmyndasögunar en þessi mynd er ekki fyrir the average joe sem finnst myndir eins og dude wheres my car góðar þetta er þung og langdreginn en fáránlega góð mynd

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
dóri dóra
3. desember 2002
The godfather part 2 er að míu mati besta framhalds mynd allra tíma og besta myndin í godfather röðinni.Samtöli(sem ég dýrkaði í fyrri myndinni)fengu hárin bókstaflega til að rísa hér,sérstaklega á milli Fredo og don Micheal.

skemmtilegast þótti mér við myndia þegar það var verið að sýna þegar vito var yngri að árum(Robert DeNiro brillerar í sínu hlutverki).Þar voru nokkrar stórkostlegar senur.

al Pacio var alveg mjög góður sem donMichael og var alveg einstaklega svona evil sem er einmitt svo frábært

schnilld.



0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Ingvar Valgeirsson
7. nóvember 2001
Einkar ánægjulegt þegar framhaldsmynd gefur forveranum ekkert eftir, svo maður tali nú ekki um þegar fyrri myndin er almennt talin ein af betri bíómyndum sögunnar. Þetta er að mínu mati raunin í þessu tilviki. Þó myndin sé löng og þung verður hún aldrei langdregin, heldur drungaleg og dimm. Sögurnar tvær einkar vel settar saman og einkar ánægjulegar á að horfa báðar tvær.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Páll Jakobsson
11. október 2001
Framhöld voru byrjuð að vera helsta æðið í byrjun 8.áratugarins, svo það kom ekki á óvart að jafnvinsæl mynd og The Godfather gat af sér afkvæmi sem allt eins gat hafa verið arðrán á upphaflegu myndinni. Það sem er óvenjulegt, jafnvel einstætt, er að The Godfather: Part II í rauninni útfærir og skýrir nánar forvera sinn. Þessi mynd er bæði framhald og formáli fyrri myndarinnar; hún blandar saman sögu af valdatíð Don Michael Corleone (Al Pacino) og æsku föður hans, Vito, sem er hér snilldarlega leikinn af Robert De Niro. Coppola (leikstjóranum) var gefinn frjáls hönd við gerð framhaldsins og handbragð hans er sjánlegt hvarvetna, sérstaklega í kaflanum sem snýr að Vito. Að Al Pacino skyldi ekki fá Óskarinn fyrir túlkun sína á Michael er ofar mínum skilningi.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Baldur Sigmundsson
21. maí 2001
Ég verð nú að segja að þessi mynd er ekki eins góð og fyrri myndin, það gerist varla neitt í myndinni munað við að þessi mynd er í þrjá klukkutíma en annars er hlutinn þar sem Robert De Niro leikur Vito á yngri árum er annars stórkoslegur en hinn hlutinn þar sem Al Pacino leikur soninn og erfingjan er ekki nógu góður og að mínu mati tregur sá hluti myndina niður. En annars er myndinn mjög góð og ættu allir að sjá þessa mynd sem hafa gaman af góðum kvikmyndum.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Okei, hér er komið, sem er sagt vera besta framhaldsmynd sem hefur verið gerð. Ég er ekki alveg sammála. Mér fannst hún langdregin og það er eins og það er nánast ekkert að gerast í myndinni og hún er ekkert eins góð og fyrsta myndin. Robert De Niro er svona skásta hlutverkið í myndinni. Hún fær 3 stjörnur, bara út af Robert De Niro.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
GODFATHER PART 2 er ein þeirra bestu myndum allara tíma, allavegna ein af uppáhalds myndunum mínum. Þessi mynd er frammhald af fyrri fjölskyldusögunni The Godfather. Þessar myndir um Corleone fjölskylduna eru allar frábærar en að mínu mati er Part 2 lang best. Frábær leikur hjá td. Robert Duvall sem leikur lögfræðinginn hjá fjölskyldunni, svo auðvitað Al Pacino sem er frábær í hlutverki Michael Corleone, og svo auðvita Robert De Niro sem er hreinn og beinn snillingur í hlutverki Vito Corleone og það er ekkert skrítið að hann fékk Óskarsverðlaun fyrir leik sinn í myndinni. Godfather Part 2 er tvær sögur, önnur um hvernig Vito byrjaði fjölskylduna og gerði hana að mafíu. Enn hin er um nútíðina þegar Michael Corleone ræður öllu og er Don-inn yfir aðal Mafíunni í heiminum. Vel leikstýrð af Francis Ford Cappola og vel skrifað handrit af bæði Cappola og Mario Puzo.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg
Best heppnaða framhaldsmynd sem gerð hefur verið stendur sem sjálfstætt listaverk. Hún rekur á snilldarlegan hátt sögu Don Corleone II, sem Al Pacino leikur fantavel, og brask hans á Kúbu rétt áður en Fidel Castro tók völdin og klippir hana saman við frásögnina af því hvernig faðir hans sem leikinn er af Robert De Niro í óskarsverðlaunahlutverki kom undir sig fótunum, fátækur innflytjandi frá Ítalíu og gerðist höfuð stærstu mafíufjölskyldu í New York á bannárunum. Hreint glæsilegt kvikmyndaverk sem vann átta óskarsverðlaun árið 1974, þ.á.m. sem besta kvikmyndin og fyrir stórgóða leikstjórn Francis Ford Coppola og tónlistina undurfögru. Þessi stórgóða kvikmynd hefur engu minni áhrif en fyrirrennarinn og hún er reyndar betri en hún og er mun áhrifameiri ef eitthvað er. Ég gef Guðföðurnum nr. 2 tvímælalaust fjórar stjörnur og mæli hiklaust með henni og fyrstu myndinni. Þær eru alveg svakalegar vel gerðar í alla staði.

0 af 0 fannst þessi umfjöllun gagnleg

Spjall um myndina

Disqus spjallkerfi

Skrifa nýja umfjöllun um myndina