Harry Potter-serían tekur núna fjórðu umferð sína með sinni metnaðarfyllstu, myrkustu og að mínu mati sú allra skemmtilegustu kvikmynd til þessa.

Sem mikill aðdáandi bókanna verð ég að segja að væntingar mínar til þessarar myndar hafi verið fremur blendnar frá upphafi. Prisoner of Azkaban var reyndar alltaf mín uppáhaldsbók í röðinni, þótt Goblet of Fire hafi alls ekki verið langt á eftir. Hins vegar er efniviðurinn langtum breiðari heldur en síðustu þrjár og sagan svo innihaldsrík að um tímabil var ég efins um að þetta kæmist nokkuð fyrir allt saman í eina bíómynd. Þótt margir harðtrúaðir Potter-aðdáendur munu eflaust mikið sitja út á það hversu miklu var sleppt (það fyrsta sem kemur til greina er Quidditch-heimsmeistarakeppnin - bara vara ykkur við!), þá verð ég persónulega að játa að þær breytingar eru til góðs - a.m.k. að flestu leyti. Steven Kloves ætla ég loksins að hrósa fyrir afskaplega góða meðhöndlun á handritinu. Í fyrstu tveimur myndunum reyndi hann fullmikið að kremja öllu innihaldinu fyrir í rúma tvo klukkutíma, og með þriðju myndinni fór hann reyndar öfugu leiðina og sleppti fleiru mikilvægu en hann í raun og veru átti að gera og þótti sú mynd á köflum vera örlítið samhengislaus. Með Goblet of Fire hefur Kloves ekki aðeins skorið burt megnið af ónauðsynlegri fitu í sögunni (t.d. S.P.E.W! - aðdáendur hljóta að fatta), heldur endurmótar hann grunnþráðinn hægri og vinstri og það kom mér alveg gríðarlega á óvart hversu vel sagan virkar í kvikmyndaformi þegar ekki er verið að troða of miklum eða litlum upplýsingum í mann. Þessi kvikmynd flæðir þar af leiðandi mjög vel og kemur efninu til skila á mátulegum hraða.

Í leikstjórasætinu er það í þetta sinn Mike Newell, og tekur hann sumsé við af Alfonso Cuarón. Það er erfitt að meta hvor leikstjórinn er í raun og veru betri, þar sem nánast allir sem hafa unnið við Potter-seríuna hafa verið ólíkir og hver haft sína kosti og galla. Fjölbreytni er allavega lykilatriði í tilfelli með seríu sem þessa og akkúrat þess vegna er svo gott að hafa nýjan leikstjóra fyrir hverja mynd - þar sem að það virðist (hingað til...) koma í veg fyrir að maður sé að sjá sama hlutinn aftur og aftur. Chris Columbus var fullkomið val fyrir fyrstu myndina, enda þykir hún mest fjölskylduvæn. Hann stóð sig jafnframt vel með framhaldið þótt stíllinn hafi í raun og veru verið sá sami. Cuarón bjó annars til alveg ótrúlega myrkt og öflugt andrúmsloft, sömuleiðis Newell, þótt drunginn í þessu tilfelli sé meira innifalinn í kjarna sögunnar heldur en sjálfu útlitinu.

Fílingurinn á Goblet er líka allt öðruvísi en við höfum kynnst áður, og það gefur manni mjög ferska nálgun að umhverfinu. Sagan hérna er eiginlega keyrð sem karakterdrifin skólasaga sem og ævintýri. Reynið að sjá fyrir ykkur Dead Poets Society... bara með drekum! Leikstjórinn leggur annars mjög mikla áherslu á samskipti leikaranna, og ég held að það sé öruggt að segja að af kvartettinum þá hefur þessi mynd bestu frammistöðurnar. Daniel Radcliffe, Emma Watson og Rupert Grint eru enn góð saman og standa sig klárlega betur en áður, þótt það koma fyrir senur sem fela það hvergi að þau þurfa á betri leikhæfileikum að halda. Engu að síður þá eru þau án nokkurs vafa Harry, Hermione og Ron í augum áhorfandans og það væri skömm að sjá ef einhverjir kæmu í staðinn fyrir þau síðar. Þroski þeirra í raunheiminum endurspeglar persónur þeirra einnig ákaflega mikið. Þessar táningsflækjur og þetta óstöðvandi hormónaflæði hjá þeim í myndinni kemur dásamlega út og gerir söguna mun áhugaverðari og minna barnavænni. Svo ef litið er til hinna fullorðnu þá er fastafólkið enn til staðar og í góðum málum, meðan nýja fólkið stendur sig álíka vel. Brendan Gleeson stelur reyndar öllum sínum senum eins og eignar sér hlutverk Mad-Eye Moody á augabragði (no pun intended). Það er eitthvað svo brjálæðislega sturlað við hegðun hans og gerir það frammistöðuna svo frábæra til áhorfs. Svo er það vissulega Ralph Fiennes, sem fær ógurlega stuttan skjátíma en mikilvægan engu að síður. Túlkun hans á Voldemort kom mér á óvart, á bæði góðan og slæman hátt. Í fyrsta lagi þá var förðunin glæsileg og smellpassaði, en annars vegar þótti mér vanta aðeins meiri kraft og talsvert meiri illsku í manninn, því leikurinn virkaði eitthvað svo lágstemmdur. Í stuttu máli: Útlitið var gallalaust, en ég fékk aldrei þá tilfinningu eins og þessi fígúra væri eitthvað að hræða mig.

Í samanburði við hinar myndirnar er Goblet of Fire ekki neitt svo mikið hærri í gæðum, en þó sú besta til þessa þrátt fyrir það. Eins og áður sagði þá er augljóslega meiri metnaður lagður í þessa. Hún er einhvern veginn stórfenglegri hvað sögusvið varðar - sérstaklega miðað við hvað þessi kafli nær að stækka heiminn mjög mikið - og plottið almennt flæðir miklu betur heldur en t.d. fyrstu tvær myndirnar. Það má mögulega skynja dálítinn anti-climax í lok þessarar myndar og stundum virðist eins og frásögnin sé einum of mikið að flýta sér við að komast frá einu efni til þess næsta. Burtséð frá því er það ekki margt sem ég get notað til þess að setja út á myndina, því að einhverju leyti finnst mér eins og þetta hefði getað komið miklu verr út heldur en það gerði. Tónlist Patricks Doyle er annars virkilega góð og á engan hátt síðri en tónlist John Williams. Brellurnar eru líka, sem fyrr, stórkostlegar og smella saumlaust við öll umhverfi.

Yfir heildina segi ég þó að Goblet of Fire hafi farið nokkuð langt fram úr mínum væntingum. Ég bjóst við góðri skemmtun en átti ekki von á því að fá betri mynd heldur en Azkaban (sem komst í sérstakt uppáhald hjá mér í fyrra). Niðurstaðan er meiriháttar vel heppnuð ævintýramynd (tala nú ekki um framhaldsmynd, ef svo mætti orða það) sem hefur mestallt sem slík þarf; spennu, húmor, töfra, drunga og sögu sem ætti að halda flestum við sætið. Ég fíla þessar kvikmyndir, og þá virkilega vel, og þessi sería virðist verða betri með hverri mynd sem líður, og ef Order of the Phoenix kemur eins vel út og þessi, þá verð ég meira en sáttur.

8/10

Þessi mynd er meiri ævintýri og hasar en 3 og 5. Harry þarf að taka þátt í þrístíga keppni á móti dreka, vatnaskrímslum og öðru. Myndin er miklu fullorðnislegri en 1 og 2. Myndin er samt ekki partur í þroskasögu Harry og vina heldur bara skemmtunarmynd með fullt af brellum og öðru. Ekki ein af uppáhaldsmyndunum, það er víst.

Myndin virkar mjög vel sem poppkornsmynd en maður gleymir henni um leið, þótt hún sé Harry Potter mynd.

7/10

Ég tel sjálfan mig vera ágætan Harry Potter aðdáandi og hef haft gaman að öllum myndunum, en nú er þetta orðið spennandi. Nýjasta Harry Potter myndin er án efa langbesta í seríunni. Myndin er miklu dekkri og miklu meira spennandi en hinar þrjár sem hafa komið út.

Harry Potter hefur verið valinn til að taka þátt í keppni þar sem fulltrúar þriggja skólar keppa í um titillinn meistarinn. En þótt að þrír hafa verið valdir af hinum leyndardómafulla eldbikarnum, var Harry Potter valinn líka. Þar sem allir í skólanum eru hissa og skelfdir myndast atburðarrás sem er bæði skemmtileg og spennandi.

Fyrir að vera ekki neinn harry potter fan og ekki einu sinni séð fyrstu þrjár myndirnar og lesið neinar bækur, þá kom þessi mynd bara sérstaklega á óvart. Þetta var bara hin ágætis skemmtun, hef heyrt að það hafi oft breytt um leikstjóra fyrir Harry potter myndirnar og 3 hefur bestu velgengin í leikstjórn. Ég held nú bara að þetta sé besta myndin, ég sá fyrsta hálftíman á fyrstu myndinni sem var ekkert i samanburði við þessa mynd. Ég gæfi þessari mynd tvær og halfa stjörnu en fyrst að Emma Watson er svo flott þá fær hálfa að auki(HAHAHA). Ástæðan er liklega sú að þessi sé betri er að hún er svoldið dökk. Það er virkilega skrýtið að sjá sex ára krakka skemmta sér yfir þessari þar myndin sem aður fyrr var sagt dökk og jafnvel ógvekjandi og eins og með mörgum karekturum td þarna Voldermort. Nú jæja....Samt þá er þessi mynd peningana virði. Bless

Brilliant mynd. Eftir að hafa lesið bókina, þá var ég mjög spenntur að sjá hvort að nýi leikstjóri myndarinnar, Mike Newell, tækist að gera bókinni góð skil. Og hann nær svo sannarlega að gera það. Þó að hann sleppi sumu af efninu, sér maður að hann hélt þeim pörtum sem að maður vildi sjá í myndinni. Listræni parturinn á þessari mynd er pure genius work. Leikararnir eru einnig góðir, þá sérstaklega sá sem leikur Skrögg illsauga. Einnig var gaman að loksins fá að sjá Lord Voldemort í allri sinni dýrð. Ralph Fiennes kemur með fína frammistöðu sem Voldemort. Svo er einnig búið að bæta mun meiri spennu í þessa mynd. Hún er allavega mun meira spennandi heldur en hinar myndirnar. Svo er einnig umhverfið sem hann skapar fyrir þessa mynd mjög drungalegt. Þessi er allavega drungalegasta myndin í seríunni, pottþétt. Svo er tæknivinnan á bakvið myndina mjög góð, og sagan alltaf jafn spennandi að fylgjast með. Besta myndin í Harry Potter seríunni hingað til. Og nú bíður maður bara eftir The Order of The Phoenix.

Það sem ég hélt að leikstjórin mundi hugsa var: heyrðu þessi mynd er vinsæl meðal ungra barna og hafa hana svo mjög barnalega. Það var það sem ég var hræddur um. En þessi leikstjóri er ekki að hugsa um það hann er að hugsa um að hafa myndina góða. Hún er fyndin og spennan í botni. Ég er búinn að lesa bók 1,2,3,4,5 og er að lesa sex. Mér fannst nr.4 best. Þetta er löng bók og auðvitað gat hann ekki sett öll atriðin inná hana. En Voldemort var ótrúlega flottur (kannski svolítið unglegri en í fyrstu mynd). En annars mæli ég mikið með þessari mynd.

Persónulega fannst mér myndin góð í flesta staði. Þar sem myndin var bara tveir og hálfur klukkutími þá þurfti handritshöfundurinn að sleppa miklu. En þó að hann sleppti miklu þá gerði hann það bísna vel. Það voru partar í bókinni sem maður hefði viljað sjá í myndinni. Tölvubrellurnar í myndinni voru býsna góðar þótt að bláskjárinn hafi verið ekkert sérstakur á köflum. Það sést greinilega á leikurunum að þeir eru miklu þroskaðari en í síðustu mynd. Maður tekur sérstaklega eftir Ron því hann er alveg gjör breyttur. Og Emma Watson hefur bara breyst til betra ef eitthvað á að segja um hana. En það sem mér fannst mest pirrandi við myndina er að það var sleppt svo miklu úr þrígaldraleikunum. Hinir keppundurnir fengu ekkert að sjást en í bókunum voru gerð góð skil á þáttöku hinna. Atriðið með Voldmort fannst mér býsna vel gert því þetta var askoti raunverulegt, þótt að maður tók svosem eftir nokkrum göllum sem eiga ekkert að sjást. En það er greinilegt að myndirnar eru farnar að vera drungalegri og þða finnst mér vera bæði kostur og galli. Gallinn við það er sá að litlu krakkarnir sem eru búnir að lesa bækurnar langar að sjá myndinina og ef þessi drungalega hlið fer að aukast þá verða þeir að fara að banna þessar myndir (fyrir börn). Ég sá til dæmis krakkana sem voru þarna á sýningunni litu nokkur undan þegar Voldemort atriði kom. En fyrir þá sem fyla þessu drungalegu hlið þá er þetta bara vel gert og þetta er allt í hófi hjá þeim, semsagt þeir mega ekki ganga of langt. En eins og mér finnst um þessa mynd þá var handritið nokkuð vel skrifað og klippngin ágæt. Leikurinn er farinn að batna og það er mjög gott. Og ég gef þessari mynd fjórar stjörnur af fimm. Ég vona að þessi umfjöllun hafi verið ykkur að gagni.

Já! Þetta er pottþétt mynd sem maður mælir með.. mjög fyndin mynd og ef þið haldiði upp á Harru Potter mætli ég tvívafarlaust með henni þetta er allavega besta myndin hingað til!

Mér finnst allar harry potter myndirnar vera mjög líkar mér finnst voldimore alltaf vera að koma aftur og harry er alltaf að fá einhverjar sýnir,raddir eða fá einhverja drauma sem ná alltaf að bjarga harry frá voldimore sem er annaðhvort kominn aftur eða næstum því kominn aftur. mér finnst leikarar standa sig bara vel. söguþráður er eins og í hinum myndunum. þessi mynd er meira svona hollywood meiri hasar og fleiri galdrar sem að drepa og pynta. ég myndi mæla með þessari mynd fólk sem fíluð hinar harry potter myndirnar því þær eru nánast eins að mínu mati

Okei mér er alveg sama hvað aðrir skrifa um þessa mynd en ég fór á hana með systur minni og mér fannst hún ekkert smáá góð ég sver besta mynd til þessa... er húmor í henni og svo líka smáá drama en hún endar ekki..mig hlakkar ekkert smáá til að næsta kemur get ekki beðið mér fannst þetta bara alveg æðisleg mynd :D

Harry Potter and the Goblet of Fire er allt öðruvísi en hinar þrjár myndirnar, hún er myrkari, lengri og flottari. Goblet of Fire er mín uppáhalds Harry Potter bók, og þess vegna var ég hálf hræddur, þegar ég komst að því að myndin væri ekki nema þrír klukkutímar, og því meira en helmingnum af bókinni sleppt. Þó að myndin sé í styttra lagi (miðað við bókina) sleppir leikstjórinn Mike Newell næstum engu mikilvægu (hefði þó viljað sjá Ludo Bagman, Vinky og fleiri atriði með Ritu Skeeter).

Tónlistin hefur verið færð úr höndum John Williams til Patricks Doyle. Tónlist hans er flott, en ekki næstum jafn góð og tónlist John Williams. Hann notast þó við nokkur stef úr gömlu myndunum, en breytir þeim og gerir þau myrkari. Nokkrir nýir leikarar hafa bæst í hópinn t.d. Brendan Gleeson sem hinn sturlaði kennari í vörnum gegn myrku öflunum, Mad Eye Moody, Ralph Fiennes sem leikur sjálfan Lord Voldemort, og Miranda Richardson sem blaðakonan Rita Skeeter. Brendan Gleeson stelur senunni sem Moody, undir lokin var ég meira að segja orðinn hálf hræddur við hann. Krakkarnir í myndinni eru allir farnir að leika miklu betur, þá sérstaklega Daniel Radcliffe sem var ekkert sérstakur í hinum myndunum. Eini leikarinn sem er ekki að standa sig er Michael Gambon sem Albus Dumbledore. Það góða við hann er að hann reynir ekki að herma eftir Richard Harris, heldur reynir hann að skapa sinn eigin Dumbledore. Það versta er að hans Dumbledore er alls ekki góður. Dumbledore á að vera svona rólegur persónuleiki eins og Richard Harris gerði hann, ekki æstur gamall maður sem virðist alveg vera að missa þolinmæðina, öskrar á börnin til að fá þau til að hafa hljóð og hristir Harry harkalega eftir atvikið með bikarinn. Tæknibrellurnar eru frábærar, miklu betri en í hinum þremur myndunum. Atriðið með drekana var frábært og sömuleiðis Black Lake atriðið. Samt vantaði allar gildrur í völundarhúsið. Harry Potter er nú orðinn 14 ára og kominn á 4. ár í Hogwarts skóla. Í byrjun skólaársins er þeim tilkynnt að einn nemandi úr skólanum taki þátt í svokölluðum Þrígaldraleikum (Tri-Wizard Tournament) með tveimur öðrum skólum. Þeir sem vilja keppa þurfa aðeins að skrifa nafnið sitt á pergament, og henda því í loga Eldbikarsins. Nemendur þurfa að vera orðnir 17 ára til að geta skráð sig, en þegar nafn Harrys er dregið út halda allir að hann hafi svindlað, þó að hann hafi ekki komið nálægt bikarnum. Hann þarf því að keppa í Þrígaldraleikunum og einnig að komast að því hver setti nafnið hans í Eldbikarinn. Myndin inniheldur nokkra galla en samt ekkert of stóra. Í fyrsta lagi er það útlitið á nokkrum persónum myndarinnar, t.d. Mad Eye Moody, galdraaugað hans hangir í bandi, og lítur frekar út fyrir að vera leppur en galdraauga. Síðan eru það þessir fáránlegu búningar sem Drápararnir klæðast, beinagrindagrímurnar og Toppmjóu hattarnir. Í síðasta lagi fer Harry aðeins í tvo tíma, hjá Mad Eye Moody og Snape. Er þetta ekki skóli eða hvað?? Mike Newell lagar hins vegar nokkur atriði sem komu fram í bókunum en ekki í myndunum, t.d. hárið á Harry, sem var slétt og fínt í hinum myndunum, er nú úfið eins og í bókinni. Þótt að helstu atriði myndarinnar komi fram eru sum atriði alveg óskiljanleg fyrir þá sem ekki hafa lesið bækurnar, það eru mörg atriði sem ekki eru útskýrð t.d. Priori Incantatem galdurinn. The Goblet of Fire kemur semsagt ágætlega (ef ekki vel) út sem kvikmynd og ég vona að Harry Potter myndirnar haldi áfram að vera eins og þessi.

Maður er kominn með leið á þessarri seríu fyrir löngu. Fyrsta myndinn var frábær. Númer tvö var var svona ágæt. En númer þrjú var algjör hörmung. þessi var svona allt í lagi samt. Crish Columus er frábær leikstjóri og mér finnst einsog hann egi að leikstýra þeim öllum. tvær og hálf stjarna.

Harry Potter and the goblet of fire er bygð á samnefndri bók eins og nær allir vita.

Harry Potter bækurnar er einar vinsælustu bækur allra tíma og myndarnar bygðar á þeim fengið met aðsókn.

Ég var smá Harry Potter aðdáandi þegar ég var 9 og 10 ára en sleppti að sjá Prisoner of Azkaban þegar hún kom en sá einhvern tímann fyrri hlutann af þeirri mynd.

Helsti gallinn við philosophers stone var lélegur leikur yngri leikaranna þó sérstaklega Watsons og Grints og nokkura aukapersónna og á köflum voru nokkuð lélegar brellur.

Samtölin voru líka eins og næstum öllum barnamyndum hrillilega hællærislegar að maður skammaðist sín stundum að horfa á hana.

En nú er tæknibrellurnar FRÁBÆRAR og leikur krakkanna hefur batnað rosalega mikið,samtölin eru þó stundum hallærisleg en þó ekki í sama mæli og í fyrstu myndinni(ég bara man ekkert eftir Chamber of secrets)en þó eru nokkri smá gallar eins og að það er ekki sýnt af hverju Rita Skeeter veit svona mikið og svo vantar andrúmsloftið sem var í fyrri myndinni.Spoiler aðvörun

Harry Potter er nú 14 ára og fer með vinum sínum að sjá heimsmeistaramót í quidditch en endar svo þannig að menn Voldemorts brjótast inn og brenna og allir flýja,minnir mikið á stríðsmyndir þessi sena.

Og þegar haldið er í Hogwarts skóla er kynntar margar nýjar persónur og Dumbledore tilkynnir að keppni sé í gangi og hún sé haldin í Hogwartsskóla.

Allir vilja skrá sig en því miður er aldurtakmark 17ára en þegar Harry er skráður af einhverjum sem við komumst að seinna og kemst í úrslit hata allir nemendur skólans hann.

Og á meðan grunnar hann að Voldemort sé kominn aftur.

Myndin er virkilega skemmtileg og spennandi,ég hafði litlar væntingar en myndin kom á óvart og ég mæli með að sem flestir sjáhana núna,tilvalinn jólamynd.

Brendan Glesson og Miranda Richardson fara á köstum og stela öllum senum sem þau eru í og sjá um húmorinn í myndinni.

Atriðið neðansjávar er frábært.

Eins og ég sagði allir á Potter!

Mér finnst þessi mynd vera besta Harry Potter myndinn hingað til. Hún er mjög skmemmtileg og mér hefur hlakkað mikið til að sjá hana eftir að ég las bókina. Að vísu er mikið tekið úr em gerðist í bókinni og mér finnst ég skilja myndina betur, af því að ég hef lesið bókina. Mér finnst Daniel Radcliffe leika þetta hlutverk frábærlega og sömuleiðis hinir leikaranir. Ég fór á daginn eftir að hún var frumsýnd og það var æðislegt. ég gef þessari frábæru mynd Fjórar stjörnur!


Takk fyrir

Harry Potter and the Goblet of Fire er fjórða sagan af sjö í þessari seríu og gerist á fjórða ári Harry Potters í Hogwartskóla. Ég komst að því þegar ég sá hana í bíó að ef maður hefði ekki lesið bækurnar þá ætti maður ekki að skilja neitt í þessu og margt sem kemur fram í myndinni kæmi fram sem algjör sýra. Hún er algjörlega samhengislaus og það vantar mjög mikið af mikilvægum samtölum og öðru sem er mikilvægt fyrir aðal plottið í sögunni. Þrátt fyrir þetta þá er ég á þeirri skoðun að þetta sé ágætis mynd. Myndinn skartar mörgum fyndnum atriðum og er þessi fyndnasta Harry Potter mynd hingað til þótt þær eigi kanski ekkert að vera fyndnar. Hins vegar nær hún ekki alveg að ná allri spennunni og alvarleika sögunnar. En þrátt fyrir að það séu nokkrir svartir punktar við myndina þá er hún hin besta skemmtun.

Þar sem ég hef ekki lesið neina einustu Harry Potter bók, fyrir utan þá fyrstu fyrir um sjö árum síðan sem ég man lítið eftir, og því miður hef ég ekki enn séð fyrstu tvær myndirnar, þrátt fyrir það þá finnst mér ég vera nokkuð hlutlaus gagnrýnandi gagnvart Harry Potter & The Goblet of Fire. Það sem ég fíla við þessa mynd fyrst af öllu er hve langt hún stígur í burtu frá barnamyndunum sem fyrri myndirnar voru, það er ekki ætlast að ungir krakkar skilji söguna fullkomlega þar sem flækjurnar eru orðnar talsverðar gegnum þessar fjórar myndir. Ég hef aldrei laðast neitt sérstaklega að skrifum J.K Rowling né neitt að kvikmyndunum en ég er mjög sáttur með Goblet of Fire, ég fékk loksins eitthvað skyn af raðgátunum bakvið alla söguna. Tæknilega hliðin er öll nokkuð gallalaus, mjög fínar brellur, veröldin er vel sköpuð, en Goblet of Fire er miðjukafli án byrjun og enda, svipað og The Two Towers þá þjónar Goblet of Fire einungis áframhaldinu og með því þá fær hún ákveðna bölvun sem skilur áhorfandan eftir furðu lostin, þá sérstaklega eftir endi eins og í þessari mynd. Það sem hefur þó breyst fyrir mig er áhuginn á Harry Potter yfir höfuð, í þetta skiptið þá vil ég sjá hvað gerist í The Order of The Phoenix sem er væntanleg árið 2007, Goblet of Fire er besta Harry Potter myndin sem ég hef séð og eins og ég hef heyrt þá er hún mjög líklega sú besta í seríunni hingað til.

Brilliant mynd. Eftir að hafa lesið bókina, þá var ég mjög spenntur að sjá hvort að nýi leikstjóri myndarinnar, Mike Newell, tækist að gera bókinni góð skil. Og hann nær svo sannarlega að gera það. Þó að hann sleppi sumu af efninu, sér maður að hann hélt þeim pörtum sem að maður vildi sjá í myndinni. Listræni parturinn á þessari mynd er pure genius work. Leikararnir eru einnig góðir, þá sérstaklega sá sem leikur Skrögg illsauga. Einnig var gaman að loksins fá að sjá Lord Voldemort í allri sinni dýrð. Ralph Fiennes kemur með fína frammistöðu sem Voldemort. Svo er einnig búið að bæta mun meiri spennu í þessa mynd. Hún er allavega mun meira spennandi heldur en hinar myndirnar. Svo er einnig umhverfið sem hann skapar fyrir þessa mynd mjög drungalegt. Þessi er allavega drungalegasta myndin í seríunni, pottþétt. Svo er tæknivinnan á bakvið myndina mjög góð, og sagan alltaf jafn spennandi að fylgjast með. Besta myndin í Harry Potter seríunni hingað til. Og nú bíður maður bara eftir The Order of The Phoenix.