Frábær gamanmynd með Breckin Meyer,Seann William Scott,Amy Smart og Tom Green , MISSIÐ ALLS EKKI AF ÞESSARI!!!!!!!!

Myndin segir frá Josh Parker,nemanda í Ithica-framhaldsskólanum í New York,sem kvöld eitt ákveður að taka upp á myndband ástarleik sinn með stúlku sem hann hitti í villtu partýi!Nokkrum dögum eftir þann ánæjulega atburð bregður honum hrikalega í brún þegar hann uppgötvar að myndbandið óvart verið sent í pósti til unnustu hans býr í Austin í Texes.Þannig hann ákveður að halda á stað til Austin í Texes og bjarga málunum. Fyndin mynd og skemmtileg.

Þetta er hörmuleg og heilalaus mynd. Fyrirsjáanlegir brandarar sem eru ekki fyndnir. Aldrei hefur unglingamynd farið á troðnari slóðir. -Aðalstrákurin sæti. -Vinur hans. -Flippaði vinurinn. -Ljóti strákurinn sem samt allir þurfa að vera með því hann á eitthvað sem hinir þurfa.(Bíllinn.) Það má birta slæmar gagnrýni ef myndin á hana skilið.

Mjög vel heppnuð unglingagrínmynd í anda American Pie sem fjallar um ferðalag nokkra skólakrakka til Texas þar sem þeir vilja koma í veg fyrir að kærasta eins þeirra fái pakka sem henni var sendur fyrir mistök. Húmorinn í myndinni er góður og margir brandaranna sprenghlægilegir, sérstaklega atriðin þar sem geðbilaði félaginn (Tom Green) ætlar að gefa risavaxinni slöngu litla hvíta mús í svanginn. Húmorinn er ekki á alveg eins lágu plani og í myndum eins og American Pie og Me, Myself and Irene (hvort þetta er kostur verður hver að meta fyrir sig) en ekki langt frá - kynlífsbrandararnir og nakta kvennfólkið er samt á sínum stað. Þegar upp er staðið er senuþjófurinn hérna Tom Green en hinir leikaranna skila frammistöðum sem passa vel við anda myndarinnar. Bráðfyndin mynd sem unglingar og yngra fólk ætti að geta skemmt sér konunglega yfir.

Þessi mynd var bara með aulahúmor. Hundleiðinleg sem sagt leiðileigir leikara. Ég nenni ekki eyða fleirum orðum í þessa leiðinlegu mynd. Því miður fanst mér þessi mynd ekki góð

Þetta er frábær grínmynd! Leikararnir eru flestir ungir og nýbyrjaðir en þeir eru allir mjög góðir. Tom Green er frábær sem sögumaður og hinn dofni vinur - öll atriðin hans eru drepfyndin!

Road Trip er mynd sem kom mér mjög skemmtilega á óvart. Ég bjóst við mjög litlu þar sem hugmyndin hljómaði eins og "American Pie í bíl" og þar sem ég hafði ekki gaman af American Pie var ég eiginlega viss um að þessi yrði léleg. En raunin var önnur. Road Trip er mun betri mynd en American Pie í alla staði: betri saga, betri húmor og betri leikarar. Það var aðeins ein áberandi léleg leikkona í Road Trip og Seann-What's-His-Name-Scott-Whatever fór ekki jafn mikið í taugarnar á mér og hann gerði í bökumyndinni og Final Destination - en ég er enn á þeirri skoðun að hann eigi ekki að fá að leika framar. Road Trip sameinar svolítinn Porky's fíling og ótrúlega sérvitrum og fríkuðum húmor en gengur aldrei jafn langt og American Pie í líkamsvessahúmor, en þó má finna eitt og eitt atriði sem mætti kalla smekklaus. En þegar maður fer á svona mynd þá býst maður ekki við neinu öðru en smekkleysu og er Road Trip hæfileg sem slík. Breckin Meyer og Paulo Costanzo eru báðir óþekktir leikarar en standa sig með miklum ágætum hér og munu örugglega sjást aftur en Tom Green vakti mikla kátínu og var langfyndnasta persónan. Ég er yfirleitt ekki hrifinn af svona myndum en ætla að mæla með Road Trip sem er mjög, mjög skemmtileg og fyndin gamanmynd!

Fín mynd enn ekki alveg nógu góð. Maðurinn með skeggið (sögumaðurinn) var bestur. Annars lélegur leikur enn mjög gott handrit.

Road Trip er í flokki mynda sem er óðum að verða vinsælli í Hollywood þessa dagana. Hún er í flokki kvikmynda sem fer undir nafnið "unglingsmyndir". Húmorinn er auðskiljanlegur og sögulínan er einföld. Það er því ekki skrýtið að maður liggur í hláturskasti yfir þessum myndum. Það átti þó sérstaklega við um Road Trip. Þar fremstur í flokkir er Barry sem leikinn er af Tom Green. Tom Green þekkja fæstir hér heima en hann hefur verið með þátt á sjónvarpsstöðinni MTV í Bandaríkjunum þar sem hann gerir það að atvinnu að fíflast og gera grín í fólki. Hann varð mér ekki fyrir vonbrigðum í þessari mynd frekar en fyrri daginn. Þessa mynd ætti enginn sem hefur gaman að aulahúmor að láta fram hjá sér fara ... frábær skemmtun!

Árið 1998 var það There's Something About Mary. Árið 1999 var það American Pie. Og árið 2000 er það Road Trip, sem sver sig svo sannarlega í ætt við hinar tvær. Allar nota groddalegan vibbahúmor til að fá fólk til að hlæja, og öllum tekst vel upp. Og það sem meira er, það er söguþráður í henni þessari. Í grófum dráttum fjallar myndin um Josh, sem er svona týpískur "nice guy". Alltaf með sömu stelpunni, þú hún sé u.þ.b. 3000 kílómetra í burtu. Það kemur þó fyrir að hann klikkar, þ.e. heldur framhjá. Það væri svosem allt í lagi ef myndband af ástarleiknum hefði ekki óvart verið sent til kærustunnar. Og þá verður Josh (Breckin Meyer) að bruna til Texas til að redda málunum, og tekur þá E.L. (Seann William Scott), Rubin (Paulo Costanzo) og ofurlúserinn Kyle (DJ Qualls) með sér. Og þá hefst gamanið; óborganleg atriði sem fylgja eru t.d. viðkoman í svarta bræðrafélaginu og ferð í sæðisbankann þar sem tveir fingur eru í aðalhlutverki. Það var góð hugmynd að láta söguna vera sagða í endurliti, og ekki er verra að sögumaðurinn skuli vera Barry (Tom Green), en allir sem vita hver Tom Green er vita á hverju er von þegar hann er annars vegar. Road Trip er gerð til að skemmta fólki og það tekst henni þegar upp er staðið. Það er ánægjuleg viðbót að aðalleikaranir fjórir eru stórgóðir; Seann William Scott (Stifler úr American Pie) stelur myndinni með ákveðnu atriði sem fer ekki fram hjá neinum, og DJ Qualls er svo aumingjalegur að það er nóg að sýna hann í mynd til að maður fari að hlæja. 100% skemmtun. Einmitt það sem maður þarf fyrir sumarið.