Ég sá hana fyrst í maí mánuðinum árið 2000 þegar hún var nýkomin í bíó, þá var ég einungis rétt að verða þrettán ára gamall. Ég bjóst alls ekki við langtímaáhrifin sem þessi mynd hefur oldið, ég verð ástfanginn af mjög fáum myndum en Gladiator er ein þeirra. Hvað er það nákvæmlega sem heillaði mig það mikið og hverskonar áhrif hefur hún haft á mig? Ridley Scott er einn af sjónrænu meisturum kvikmyndaveraldarinnar, ég dýrka kvikmyndatökurnar í myndunum hans, þar á meðal í Gladiator en enn fremur í Kingdom of Heaven. Enda er það sami kvikmyndatökustjórnandi við báðar myndirnar, hann heitir John Mathieson, ég held mikið upp á hann. Það er alls ekkert sérstakt handrit við Gladiator, í staðinn fáum við hörkugóða frammistöðu hjá Russell Crowe, sem að mínu mati átti óskarann vel skilið. Svo er það tímabilið sem heillaði mig, ég er mikið sögunörd og rómverska tímabilið er eitt merkilegasta hingað til. Það var líka eftir Gladiator sem sword'n sandals stórmyndir komu aftur í tísku, og ég fíla þannig myndir í botn. Í dag þá er Gladiator ein af uppáhalds myndunum mínum, jafnvel uppáhalds. Ég er gersamlega óhæfur að endurskoða myndina á raunverulegan máta því hvert skipti sem ég reyni það þá fæ ég aðeins tilfinningu og ég fékk þegar ég sá Gladiator í fyrsta skiptið. Kæmi mér ekki á óvart ef ég myndi sjá hana núna í fyrsta skiptið að ég myndi hafa töluvert öðruvísi álit. Ef ég reyni að útskýra fyrir einhverjum sem skilur ekki af hverju ég fíla myndina svona mikið þá myndi ég líklega segja: Gladiator er fullkomin blanda af persónulegri sögu aðalhetjunnar og ferðalagi hennar gegnum óréttlæti og svik og að lokum sigrast á óvini sínum eftir langa orrustu. Hasar, húmor, heilsteypt og mikið af blóðugu ofbeldi sem kætir litla barnið inn í mér. Ég er þó alls ekkert hrifinn af þessari útskýringu sjálfur. Fyrir mig er Gladiator í hvert skipti sem ég sé hana nostalgíu-veisla, fyrir utan það að hún hafði gífurleg áhrif á kvikmyndasmekkinn minn og áætlum þá get ég horft á þessa mynd aftur og aftur.

Þessi mynd er stórkostleg, ótrúlega góð og flott.Enda fékk hún fullt af verðlaunum.Crove passar alveg í hlutverkið sem Maximus.Ég mæli eindregið með þessari mynd en ekki fyrir þau ungu.Kíkið á þessa og hún verður SNILLD.

Þessi mynd er STÓRKOSTLEG ein af mínum bestu myndum. En myndin fjallar í stuttu máli um Rómverska hershöfðingjann Maximus (Russell Crowe) sem er hnepptur í ánauð af hinum gjörspillta arftaka krúnunnar og gerist skylmingaþræll. Hreysti hans á leikvanginum leiðir hann á endanum til Rómar, í hringleikahúsið Colosseum þar sem hann fær loks tækifæri til uppgjörs við nýja keisarann.

Gladiator er sankallað stórvirki sem fjallar um rómverska hershöfðingjan Maximus (Russell Crowe) sem í byrjun myndarinnar leiðir fram sveit rómveskra hermanna gegn villmönum í Germaníu (núverandi Frakklandi) og sigrar, hinnum dauðvonandi keisara Markúsar Árelíusar (Richard Harris) til mikillar ánægju. Hann lítur á Maximus sem soninn sem hann eignaðist aldrei en í staðinn eignaðist hann Commodus (Joaquin Phoenix), sem er spiltur og grimur og hann bíður aðeins eftir því að faðir hans deyji svo hann geti tekið við völdum. En þegar keisarinn áhveður að gera Maximus að erfingja krúnunar myrðir Commodus keisarann til að geta hrifsað völdinn til sýn. Svo þegar hann ætlar að lífláta Maximus tekst Maximus að flýja og fer hann beinaleið heim til sín en þegar hann kemur að húsi sínu í rústum og konu hans og syni dánum legst hann sem bugaðu maður til svefns. En þegar þrælasalar ræna honum og selja hann Proximo (Oliver Reed) sem gerir hann að skylmyngaþrælli og svo þegar þeir halda svo til Colosseum á leika sem nýli keisarinn hafði sett á stólinn til heiðurs föðurs sín (Markús Árelíus lagði þessa leika af reindar nokkrum árum áður) fær Maximus loksins tækifæri tla að hefna sín á Commodus. Það er hinn frábæri leikstjóri Ridley Scott sem gerir þessa mynd og hefði hann átt skilið að hljóta óskarinn fyrir hana. Leikurinn í myndini er frábær og þá sérstaklega hjá þeim félögum Crowe og Phoenix en eru þeir stórkostlegir í myndinni. Oliver Reed er líka mjög góður sem fyrverandi skylmingaþrællinn Proximo. allt annað sem við kemur myndini er frábærlega vel unnið og á það hrós skilið. Gladiator hlaut fimm óskarsverðlaun en voru þau eftirfarandi: besta kvikmynd ársins, besti karlleikari í aðalhlutverki (Russell Crowe), besta búningahönnunin, besta hljóð og bestu tæknibrellurnar en var hún einig til nefnd fyrir Ridley Scott, leikara í aukahlutverki (Joaquin Phoenix), kvikmyndatöku, kvikmyndatónlist, frumsamið handrit, kvikmyndaklippingu og listræna leikstjórn. Galdiator gefur manni góða innsýn inn í líf rómverja og er því skylada að sjá þetta meistara verks. Takk fyrri.

Ég verð að segja að Russel Crowe túlkar persósu Maximus mjög vel, enda er þetta leikari í heimsklassa. Þessi hugmynd af mynd er frekar frumleg, sér í lagi af því að hún gerist fyrir mörgum öldum. Klippingin er mjög góð enda skapar hún mjög dramatískt andrúmsloft og góða spennu. Boðskapur Gladiators er að mínu mati sá að ef maður er góður í skylmingum getur maður barist alla leið á toppinn.

Gladiator er mjög vel gerð og umhverfið allstaðar í kring er mjög raunverulegt. Já, ef þið eruð ekki búin að sjá Gladiator myndi ég sjá hana sem fyrst.

Gladiator er svona alltílæ. Alls ekki eins yndisleg og flestir virðast vilja meina. Söguþráðurinn er góður og sömuleiðis fléttan og myndin er mjög vel gerð í nánast alla staði en það bara er eins og það vanti eitthvað heilmikið til að gera myndina að meistaraverki. Hvað það gæti verið veit ég ekki. Þetta er bara mín skoðun. En þetta er svona þokkaleg mynd sem alveg er hægt að kíkja á. Hún fær.....tja,tvær stjörnur.

Þessi mynd var frábær ég elska þessa mynd á eftir Braveheart, En hún kom mér á skemmtilega óvart. Ég leigði hana því foreldrar mínir vildu sjá hana og það er mjög sjaldan sem þau vilja sjá eitthvað. Og við horfðum á hana og ég varð doffallin yfir þessari mynd og ég mæli með því að fólk horfi á hana og ég vil ekki mikið segja um hvað hún er þvi ég þoli ekki þegar fólk segir mér áður um hvað myndin fjallar ég vil horfa á þær og komast af þvi.

Gladiator vita nú allir hver er, eitt mesta snilldarver síðari tíma, drama spenna svik og landráð prýða myndina sem kemur manni stöðugt á óvart.

Myndin fjallar um rómverska hershöfðingjann Maximus (Russell Crowe) sem er tekinn fastur af hinum illa nýja keisara Rómaveldis. Maximus gerist skylmingaþræll og vinnur leið sinna til Rómar í hringleikahúsið (Colosseum) þar sem hann fær tækifæri til að gera upp skuldir sínar við keisarann.

Myndin er löng en ekki langdregin hún heldur manni við efnið allan tímann. Russell Crow fékk óskarinn fyrir leik sinn í myndinni og kom það sjálfsagt engum á óvart, þar sem að hann sýnir sannkallaðan stjörnuleik í myndinni.

Myndin er algert listaverk og ættu allir að sjá hana, það engin spurning að þessi mynd er ein af bestu myndum sem gerðar hafa verið frá upphafi.

Frábær dramatýsk hasarmynd. Ridley Scott leikstýrir hér mynd eftir þriggja ára hlé. Síðast gerði hann myndina G. I Jane (árið 1997). Russel Crowe leikur hér herforingja sem verður fljótt þjóðhetja Rómar í orrustu. Meiri hluti þjóðarinnar lítur á hann sem hetju eftir hana. Þá sérstaklega keisarinn Markús Árelíus sem ákveður að útnefna hann sem eftirmann sinn. Þegar hann segir syni sínum Kommódus (Joaquin Phoenix) það verður hann að grípa til örþrifaráða til þess að geta orðið keisari. Russel Crowe fylgir hér eftir frábærum leik sínum síðan í The Insider og Joaquin Phoenix sýnir á sér glænýja hlið. Gladiator er meistaraverk sem enginn áhugamaður um kvikmyndir má láta fram hjá sér fara.

Þvílíkt snilldarverk hjá Ridley Scott. Þetta er án efa ein flottasta skylmingamynd sem ég hef séð á ævi minni. Flottar brellur, góður leikur hjá Russel Crowe og Joaquin Phoenix. Og flottir búningar. SNILLD!!

Sannkallað meistaraverk sem var tilnefnd til alls tólf óskarsverðlauna árið 2000 og hlaut fimm, sem besta kvikmynd ársins, fyrir besta karlleik í aðalhlutverki (Russell Crowe), bestu búningahönnunina, besta hljóðið og bestu tæknibrellurnar. Var einnig tilnefnd fyrir leikstjórn Ridley Scott, leikara í aukahlutverki (Joaquin Phoenix), kvikmyndatöku, kvikmyndatónlist, frumsamið handrit, kvikmyndaklippingu og listræna leikstjórn. Hér er sögð magnþrungin saga hins mikla rómverska hershöfðingja Maximus (Crowe) sem hefur í sögubyrjun enn einu sinni leitt heri sína til sigurs á vígvellinum og í þetta sinn unnið fullnaðarsigur, við mikla ánægju hins dauðvona keisara Markúsar Árelíusar (Richard Harris) en hann lítur á Maximus sem soninn sem hann vildi öllu fremur en eignaðist aldrei. Í staðinn eignaðist hann Commodus, sem er spilltur og grimmur og vill völd meira en nokkuð annað og bíður þess að faðir hans fari að hrökkva upp af. Er Commodus áttar sig á að faðir hans ætlar að gera Maximus að arftaka sínum á keisarastóli til að reysa við lýðræðið þá drepur Commodus föður sinn og reynir ennfremur að drepa Maximus og fjölskyldu hans en hann sleppur naumlega undan morðhundum hans. Hann flýr heim en sér þá að Commodus hefur bæði myrt eiginkonu hans og einkason. Maximus sem er fullur af harmi og reiði leggst hann svefns en er þá rænt af þrælasölum sem flytja hann til Norður-Afríku þar sem að hann verður skylmingaþræll undir stjórn hins hörkulega en þó réttláta Proximo (Oliver Reed). Á meðan þessu öllu hefur gengið hefur Commodus keisari, opnað aftur hringleikjahúsinu Colosseum fyrir leika sem að faðir hans hafði áður lagt af. Af því leiðir að skylmingaþrælarnir, þ.á.m. Maximus fara allir til Rómar til þess að berjast þar á leikjahátíðinni. Þetta gefur Maximus hið gullna tækifæri til þess að jafna sakirnar við hinn gerspillta og illa keisara og jafnframt að koma á fullu lýðræði í ríkinu að nýju, enda hefur hann svarið þess dýran eið að hefna sín og fjölskyldu sinnar einn góðan veðurdag... en mun það takast? Skylmingaþrællinn eða "Gladiator" eftir úrvalsleikstjórann Ridley Scott, ber titilinn "stórmynd" með réttu, enda er hér á ferðinni mikið og stórfenglegt epískt meistaraverk. Þessi gerð kvikmynda voru í mikilli tísku á fimmta og sjötta áratugnum og voru í raun táknmynd gullaldarára kvikmyndasögu Hollywood. Nægir þar að nefna óskarsverðlaunamyndina Ben-Hur, Spartacus, The Ten Commandments, Cleopötru og The Robe. Ridley Scott leikstýrir þessu meistaraverki af miklu öryggi og hefur hann aldrei gert betri og heilsteyptari kvikmynd frá sinni hlið að minnsta kosti. Handritið reynir í senn að gera persónur myndarinnar heilsteyptari og að gera ástand þeirra í raun mannlegra og dýpra. Svo má ekki gleyma hinni stórfenglegu sviðsetningu af hinu forna Colosseum; það er ótrúlegt hvað þeir komast nálægt hinu glæsta útliti Rómar og Colosseum til forna. Þeir vinna mikið afrek þeir sem standa að listrænni leikstjórn myndarinnar, svo eru náttúrulega skylmingaratriðin virkilega flott og vel unnin í alla staði og tæknibrellurnar eru alveg meistaralega góðar. Það er engin furða að myndin hlaut óskarinn fyrir þessar mögnuðu brellur. Það eina sem dregur þessa mynd niður er persónusköpunin sem vantar vissan sjarma til að maður fái samkennd með þeim, undantekningin er náttúrulega Maximus, enda er hann þungamiðja myndarinnar. En ég læt það ekki á mig fá enda vegur hitt það góða við myndina það upp og vel það. Kvikmyndataka John Mathieson er náttúrlega frábær í alla staði og vegleg tónlist Hans Zimmer fyllir endanlega uppí heildarmyndina, hún smellpassar við stað og stund. Leikurinn er virkilega góður í nær öllum tilfellum. Nýsjálenski úrvalsleikarinn Russell Crowe hlaut verðskuldað óskarinn sem besti leikari í aðalhlutverki 2000, fyrir magnaða og fantagóða túlkun sína á hinum útsjónarsama skylmingaþræl og hefndarfulla hershöfðingja sem berst fyrir lífi sínu til að geta hefnt fyrir sig og sína. Hann skilar sínu af miklum fítonskrafti. Hann hafði nýlokið við að leika í myndinni The Insider (sem hann hlaut afar verðskuldaða óskarsverðlaunatilnefningu fyrir) þegar byrjað var að taka Gladiator. Á milli þessara mynda létti hann sig um rúm 20 kíló eins og glöggt má sjá þegar persónur hans í þessum kvikmyndum eru bornar saman, hann er einn af bestu leikurunum í Hollywood nú um stundir og sannar það endanlega hér. Joaquin Phoenix fer einnig á kostum í hlutverki Commodusar, hins spillta og illa keisara og átti hann óskarsverðlaunatilnefninguna innilega skilið fyrir magnaða túlkun sína. Bresku úrvalsleikararnir Richard Harris og Sir Oliver Reed standa sig virkilega vel og skila báðir bestu leikframmistöðum sínum. Richard Harris er stórfenglegur í hlutverki hins milda keisara og það fer ekki hjá því að maður vorkenni hvernig fyrir honum er komið í upphafi myndarinnar. Sir Oliver Reed var aldrei betri en í sínu síðasta kvikmyndahlutverki sem skylmingaþjálfarinn Proximo, en hann lést þann 2. maí 1999 er var í miðjum klíðum við tökur að myndinni. Hans verður náttúrulega sárt saknað en það er samt alveg ótrúlegt að hann skyldi ekki hafa hlotið óskarsverðlaunatilnefningu fyrir stórleik sinn þrátt fyrir að hafa látist fyrir tæpum tveimur árum. Sú sem dregur myndina samt mjög niður er Connie Nielsen sem kemur mjög illa út sem Lucilla, systir keisarans sem hjálpar Maximus á raunastund hans. Það hefði átt að fá aðra leikkonu til að leika þetta hlutverk. En mínusarnir hafa ekki áhrif á mitt álit á þessari kvikmynd. Semsagt: hér er á ferðinni hin besta og glæsilegasta skemmtun alveg frá upphafi til enda og það er gaman að sjá að Ridley Scott getur þetta enn. Hann er enn fullfær um að skila frá sér glæsilegum og vel gerðum stórmyndum, enda er þetta maður sem á að baki glæsilegan feril, nægir þar að nefna hinar einstöku kvikmyndir Alien, Blade Runner og Thelma & Louise. Það er vonandi að þessi einstaki leikstjóri muni halda áfram á þessari braut og skila frá sér meira af svona góðum kvikmyndum. Þetta er einfaldlega frábær kvikmynd sem enginn kvikmyndaunnandi má missa af. Ég gef óskarsverðlaunamyndinni "Gladiator" hiklaust fullt hús og mæli með henni. Hún er ómissandi í alla staði!

Meiriháttar mynd. Ekki skrýtið þó hún sé útnefnd til nokkura óskarsverðlauna. Þessi mynd er veisla fyrir augað. Ég sá hana á DVD, það er skylda með svona gæðamynd. Leikur er allur til fyrimyndar. Crowe er þrælgóður en persónulega finnst mér Fínixinn vera bestur sem keisarinn. Stórleikur hjá honum er ekki síðri leikari en bróðir hans River heitinn sem lést sviplega langt fyrir aldur fram.. Þessa verða allir sjá.

Hverjum er ekki sama um klisjur og fyrirsjáanlegan endi ef myndin virkar á mann? Auðvitað er Gladiator frekar svona ein stór klisja bara, en hún er svo sannarlega flottasta og ánægjulegasta klisja sem ég hef séð!!! Bardagaatriðin eru þvílík að ég bókstaflega skalf í sætinu. Tónlistin er algjör snilld, a.m.k ákveðnir kaflar í henni og leikararnir áberandi góðir. Russel Crowe er náttúrulega ótrúlegur í öllu sem hann gerir, ekki við öðru að búast. En Jaquin Pheonix gefur honum ekkert eftir sem hinn slepjulegi keisarasonur, týpan er svo brilliant vondi kall, því eins og einhver sagði, maður elskar að hata hann. Aðrir eru frábærir líka, Oliver Reed t.d. skapar Proximo alveg fullkomlega. Og allir (bresku...) heimspekingarnir skila sínu vel. Þegar horft er á mynd eins og Gladiator er ekki hægt að búast við einhverri sögulegri fræðslu og frumlegum og óvenjulegum endi. Þessi mynd er einfaldlega frábært sjóv og kallar fram öll þau viðbrögð sem ætlast er til og meira en það. Þeir sem ekki hafa séð hana ættu að gera það strax, en reyndar jafnast ekkert við að sjá hana á stóru tjaldi með almennilegu hljóði, Gladiator á sjónvarpsskjá er ekki nema skugginn af sjálfri sér. En samt sem áður, vel þess virði!!

Ein af bestu myndum sem ég hef séð á æfinni, hasarinn og tæknibrellurnar eru frábærar og söguþráðurinn einnig, ég er búin að sjá hana sex sinnum núna og ætla að sjá hana nokkrum sinnum aftur. Mér finnst að allir ættu að sjá þessa mynd allavegana tvisvar.

Frábær mynd!! Flott bardagaatriði, mikið blóð og alveg æðisgenginn leikur hjá Russel Crowe og mótleikara hans Joaquin Phoenix. Maður er alveg í þann veginn að fá hroll af öllum blóðslettunum sem virðast ætla að skvettast á mann út í bíósalinn. Þetta er mynd með góðan söguþráð og FALLEGAN og góðan en einnig mjög sorglegan endi. Maður klökknar á köflum en er samt reiður og myndin grípur mann mjög tilfinningalega. Ein af þessum myndum sem maður gleymir ekki í bráð. Þetta er mynd sem maður VERÐUR að sjá!!!!!

Mjög góð og spennandi mynd. Russel Crowe í toppformi í frábærri mynd fyrir þá sem hafa áhuga á rómverskum skylmingamönnum. Bara frábær mynd eftir leikstjórann Ridley Scott. Ég mæli eindregið með henni, en ekki fyrir lítil börn.

Ég vil byrja á ad benda theim sem skrifa umfjöllun á, að munur er á að fjalla um mynd á gagnrýninn hátt og að endursegja hana í einum allsherjar útdraetti. Löngu var kominn tími til að gerð yrði mynd á epíska mátann um hetjur Rómartímans, í raun óskiljanlegt ad tæknibrellugúrúum samtímans hafi ekki dottið það fyrr í hug. Útkoman er engu að síður dálítil vonbrigdi, ekki síst fyrir þær sakir að flestar persónur myndarinnar eru frekar litlausar og hef ég oft séð Crowe betri en núna. Maður fékk einhvern vegin á tilfinnunguna að hann væri að vinna að annarri mynd á sama tíma, væri alltaf að koma og fara af tökustað og næði því engu sambandi við hlutverk sitt. Sömu sögu er ad segja af Connie Nielsen sem náði næstum að skemma myndina í heild sinni með skelfilegum leik. Hins vegar þótti mér löngu orðið tímabært að sjá Oliver Reed, þann stórgóða leikara, í almennilegu hlutverki eftir mörg mögur ár og einnig stóðu þeir Derek Jacobi og Richard Harris sig með ágætum (reyndar stórfynðið að gáfumenn í hollywoodmyndum skuli alltaf tala med breskum hreim, þvílík fásinna). Joaquin Phoenix var svo og góður. Það stakk þó einna mest í augu hvernig mannkynssögunni var á nokkrum mínútum gjörbreytt til þess að hetjan okkar fengi nú að hefna sín. Þess má geta að Commódus var kyrktur af þræl sínum í baði og finnst mér sá dauðdagi henta honum betur en sá sem madur er látinn horfa upp á í myndinni. En fátt er svo með öllu illt. Bardagasenurnar voru með því betra í áraradir og það eru fyrst og fremst þær sem stjörnurnar fá. Þessi mynd er enginn Ben Húr en þó má hafa gaman af henni og víst er hún góð heimild um hid skelfilega líf skylmingaþrælsins á dögum rómversku keisaranna.

Stórmyndin Gladiator er ein af bestu Rómverjamyndunum frá Hollywood, nokkuð betri en Ben-Hur en þó síðri en Spartacus. Sápuóperubragurinn á samtölunum er þó allmikill á köflum, en kannski var ekki við öðru að búast, enda orðsnilld Shakespeares á fárra færi. Gladiator jafnast því ekki á við Julius Caesar hvað mælskuna varðar. Leikararnir eru engu að síður allir óaðfinnanlegir í hlutverkum sínum og er gaman að sjá gömlu kappana Oliver Reed, Richard Harris, Derek Jacobi og David Hemmings aftur. Joaquin Phoenix er þó sérstaklega góður sem hinn siðlausi keisari Rómarveldis og Russell Crowe er litlu síðri sem bardagahetjan sem leitar hefnda á honum. Gladiator er því að mestu vel gerð og vel þess virði að sjá.

Það er deginum ljósara að hér er á ferðinni meistaraverk eftir Ridley Scott. Sviðsetningin er stórkostleg og leikurinn frábær. Russel Crowe fer á kostum sem Gladiator á tímum Rómar. Enginn ætti að missa af þessari í bíó.

Ég vil bara segja nokkur orð og þau eru þessi að Gladiator er FFFRRRÁÁÁBBBÆÆÆRRR!!! Farið á þessa og njótið sýningarinnar í tvo og hálfan tíma. Allir í bíó!

Fín mynd. Fín sviðsmynd og tæknibrellunar í lagi. Flottasta audvitað við þessa mynd eru bardagaatriðin. Það er stórmyndarbragur yfir þessari mynd og fékk ég hroll á köflum yfir hvad hún var svöl. Svolítið dauð atriði inn á milli svona miðað við trailerinn en samt algjörlega fyrirgefanlegt. Russel Crow er kóngurinn. Það er skilda ad sjá hann líka í "The Insider", þar sýnir hann að hann getur svo sannarlega leikið. Ein af betri sumarmyndum síðari ára.

Voff, voff, hér kemur ein alveg urrrandi góð. Þeir sem misstu af 13. Stríðshundinum ættu ekki að missa af þessari. Skylmingahundurinn er betri mynd í alla staði. Já, hver hefði trúað því að það væri hægt að gera jafn blóðuga og subbulega mynd um sveitta karlmenn með sverð, ég bara spyr! Þetta er eina myndin sem ég hef séð þar sem bara upphafsatriðið var 650 kr. virði. Ég hvet alla áhugamenn um ofbeldi og flottar brellur að sjá þetta meistarstykki.

Maximus (Russel Crowe) er sigursælasti herforingi Rómarveldis. Hann hefur unnið hvern sigurinn á fætur öðrum í Germaníu og er uppáhald hins dauðvona keisara, Marcus Aurelius (Richard Harris) sem finnst hann vera sonurinn sem hann vildi en aldrei eignaðist. Í hans stað eignaðist hann hinn spillta og grimma Commodus (Joaquin Phoenix) sem vill völd meira en nokkuð annað og bíður eingöngu eftir að faðir hans hrökkvi upp af. En þegar faðir hans segir honum að hann ætli að gera Maximus að arftaka sínum til þess að reysa við lýðræðið þá drepur Commodus hann og reynir því næst að drepa Maximus en hann sleppur. Hann flýr til síns heima en sér þá að Commodus hefur drepið konu hans og son einnig. Fullur af harmi og reiði leggst hann til svefns en er þá gripinn af þrælasölum sem drösla honum til Norður-Afríku þar sem að hann verður skylmingaþræll undir stjórn hins hörkulega en réttláta Proximo (Oliver Reed). Á meðan hefur keisarinn opnað aftur Colosseum fyrir leika sem að faðir hans hafði lagt af. Af því leiðir að skylmingaþrælarnir fara allir til Rómar til þess að berjast þar. Þetta gefur Maximus tækifæri til þess að jafna sakirnar við hinn illa keisara og koma á lýðræði í ríkinu að nýju. Ridley Scott virðist allur að lifna við eftir fremur dapran áratug. Að minnsta kosti virðist þessi mynd bera þess greinileg merki og bíð ég spenntur eftir að sjá Hannibal þegar hún kemur. Stór og mikil epík sem gerast í hinni fornu Róm hafa ekki beinlínis verið í tísku að undanförnu en þessi mynd mynnir mann að sumu leyti á gullaldarár Hollywood þegar hver risamyndin rak aðra. Það kemur kannski ekki neitt nýtt hérna fram (gamla hefndartuggan) en Scott leikstýrir myndinni vel og fagmannlega og af miklu öryggi svo að út kemur hin fínasta skemmtun. Handrit David H. Franzoni, John Logan og William Nicholson reynir að dýpka ástæður persónanna og gera þær mannlegri allar en einnig að halda uppi mikilli spennu. Tekst þeim körlum betur til í hinu síðarnefnda. Í Colosseum (ótrúlega flott sviðsmynd af Róm og Colosseum bara svona til þess að minnast á það) eru mörg skylmingaratriðin og fleira tengt því alveg ótrúlega flott og vel gerð og eru þau atriði bestu atriði myndarinnar, spennuþrungin og skemmtileg. Hins vegar eru sumar persónurnar flæktar óþarflega mikið þá sérstaklega hinn illi keisari. Það er stöðugt verið að reyna að sálgreina ástæður hans sem er metnaðarfullt en tekst ekki upp sem skildi hér. Kvikmyndataka John Mathiesons er frábær og tónlist Hans Zimmers smellpassar við myndina. Leikurinn er misjafn en í flestum tilfellum mjög góður. Russel Crowe er firnasterkur eins og venjulega sem hinn hefndarfulli hershöfðingi og skilar hann sínu af miklum krafti. Joaquin Phoenix er ágætis leikari en þjáist hér af því hve persóna hans er óskýr. Connie Nielsen kemur einnig illa út sem Lucilla, systir keisarans sem hjálpar Maximusi. Bresku stórleikararnir standa sig náttúrulega eins og þeirra er von og vísa. Derek Jacobi er skemmtilega kaldhæðnislegur sem lýðræðissinnaður þingmaður. Richard Harris er mjög góður og vekur mann til samúðar með hinum milda keisara sínum. En bestur er samt Oliver Reed sem Proximo. Hann fer á kostum í sínu síðasta hlutverki og er leitt að sjá á eftir þessum afbragðsgóða leikara. Semsagt: Þessi mynd er hin fínasta skemmtun frá upphafi til enda og verður gaman að sjá meira frá Ridley Scott á næstunni af því að það má vera að maðurinn sem gerði hinar frábæru myndir Alien, Blade Runner og Thelma & Luise sé aftur kominn í stuð.

Það er nokkuð öruggt að Gladiator er ein stærsta og besta sumarmyndin í ár. Hún gerist þegar Rómarveldi var upp á sitt besta (a.m.k. hvað yfirráð varðar) og fjallar í stuttu máli um stríðshetjuna Maximus (Russel Crowe) sem er einn ef mest metnu herforingjum Cesars keisara. Cesar er orðinn gamall og veikburða og er því farinn að gefa því gaum hver mun taka við af honum. Sonur hans er undirförull og skortir hugsjón svo að Cesar biður Maximus um að taka við embætti sínu. Þetta líkar nokkrum öflugum aðilum illa, þar á meðal syni Cesars, og atburðarás er hrint af stað sem felur í sér morð Cesars og misheppnaða tilraun til þess að slátra Maximus. Eftir að hafa misst allt sem er honum kært lifir Maximus fyrir að ná fram hefndum og sér í hendi sér leið til þess að snúa aftur til Rómar sem vinsæll skylmingarþræll. Samanburður við myndina Braveheart er óhjákvæmilegur þar sem báðar eru þetta stórmyndir með ofbeldisfullum og glæsilegum bardagaatriðum þar sem einn maður hefur gífurleg áhrif á allt konungsveldið með þrautseigju sinni. Ég ætla ekki að gera upp á milli þeirra, Braveheart vekur sennilega upp sterkari tilfinningar hjá áhorfendum en Gladiator er að mörgu leiti raunverulegri, sagan er tragísk en býr samt yfir ákveðinni fegurð og þið verðið að sjá sviðsmyndirnar með eigin augum til þess að trúa þeim - engin orð fá þeim lýst. Leikstjórn Scotts er fyrsta flokks og leikur góður á öllum vígstöðvum, Crowe er þessi harðgerða týpa sem hann er vanur en Joaqin Phoenix kom sérstaklega á óvart með stórkostlegri frammistöðu sem sonur Cesars. Frábær stórmynd sem ég mæli með fyrir alla.

Ágætis mynd eitthvað annað en allar þessar byssu og heimsenda myndir. Gladiator er mjög góð mynd og séstaklega borginar, mynd fyrir alla sem hafa áhuga á góðum myndum.

Þetta er rosaleg mynd, ég mæli eindregið með henni. Bardagasenurnar eru alltof góðar, ég á eftir að segja að allar aðrar bardagasenur í öðrum myndum séu lélegar miðað við þessa.. eina er að Braveheart kæmist mjög nálægt henni samt.. (sérstaklega þarna "litla" senan með nokkur hundruð aukaleikurum)... Russell Crowe er einnig helvíti svalur í þessu og er að verða álika Edward Norton.. pottþétt mynd.

Ég veit varla hvað ég á að segja! Gladiator er algjört meistaraverk. Hún er án efa flottasta bardagamynd sem gerð hefur verið og hún er líka ein af fáum hetjumyndum sem virka. Ridley Scott, einn af mínum uppáhaldsleikstjórum, sýnir það enn og aftur að hann er algjör meistari þegar kemur að stórbrotnum kvikmyndum. Þó að þetta sé engin Blade Runner (hvað þá Alien eða Thelma & Louise) jafnast Gladiator á við nær allar myndir hans - en er þrátt fyrir það ekki gallalaus. Stærstu gallar myndarinnar felast í því að oft á tíð er Scott svolítið lengi að koma sér að efninu og sérstaklega í lokakaflanum fær maður fljótt leið á sumum atriðum. En þetta er bara mín persónulega skoðun og veit ég að margir eru ósammála mér. Annar galli við myndina fór mikið í taugarnar á mér: Tónlist Hans Zimmer. Getur þessi maður ekki látið Rock-stefið sitt í friði? Tónlistin í myndinni zikk-zakkar á milli þess að vera frábær og svo hræðileg. Nokkur hetjustefin hans Zimmers minntu mig bara of mikið á hrollvekjuna hann Jerry Bruckheimer. En þessir gallar eru smávægilegir og skemma nær ekkert fyrir myndinni. Leikararnir eru einnig frábærir. Russel Crowe er meiriháttar sem Maximus og litlu síðri er Joaquin Phoenix sem erkióvinur hans Commodus. Aðrir frábærir eru t.d. Oliver Reed, Richard Harris og Derek Jacobi (finnst ykkur hann ekki líkur Judi Dench???). Það sem kom mér mest á óvart var leikur Connie Nielsen. Eftir að hafa séð hana í hinni hræðilegu Mission to Mars óskaði ég þess að þurfa aldrei að sjá hana aftur, en hún er frábær hérna og vil ég nú sjá sem mest af henni í framtíðinni. Það þarf varla að taka það fram að tæknilega er myndin fullkomin; Róm hefur aldrei litið svona vel út og frumlegur stíll Scotts gerir myndina að algjöru augnkonfekti. Það virkaði sérstaklega vel að nota Private Ryan-effectinn í bardagaatriðunum (sem voru óaðfinnanlega raunveruleg) og notar Scott alla þá tækni sem nútímakvikmyndagerðarmaður getur leyft sér að nota til að gera myndina sem flottasta og besta. Þið sjáið að ég gef myndinni aðeins þrjár og hálfa stjörnu en það er eingöngu vegna þess að mér finnst hún ekki jafn góð og bestu myndir Scotts. En myndin á svo sannarlega skilið meira og vona ég að þið farið öll að sjá Gladiator.

Það er ekki oft að maður fer út eftir bíósýningu með þá tilfinningu að maður hafi verið vitni að sögulegum atburði í kvikmyndasögunni. Síðasta slík mynd sem ég sá var snilldarverkið Magnolia og þótt Gladiator jafnist ekki við þá mynd í dýpt og frumleika þá er hún samt sem áður einstaklega gott bíó. Senur hennar eru stórkostlegar, bardagaatriðin spennandi og skemmtileg, án þess að verða þreytandi þótt margar séu. Gaman er að sjá hvernig unnið er með liti í myndinni. Framan af er allt í daufum og frekar möttum litum (sem skilja mætti sem tilvísun til yfirvofandi falls og erfiðleika). Eftir fallið breytist hins vegar allt og bjartir og sterkir litir taka við (von). Leikararnir standa sig allir mjög vel en þar er R. Crowe að sjálfsögðu fremstur á meðal jafningja og sannar enn og aftur hæfileika sína. Semsagt ef þið fóruð á Star Wars og bjuggust við góðu BÍÓI, með stórum og glæsilegum senum, en urðuð fyrir vonbrigðum þá er hér mynd sem mun bæta það upp.

Já þvílíkt stórvirki segi ég nú bara. Eftir frekar langt gúrkutímabil þá snýr Ridley Scott aftur með þetta þrekvirki í farteskinu. Það er eitt orð sem lýsir þessarri mynd og það er STÓR. Öll umgjörð er svo stórfengleg og yfirgengileg að það hálfa væri nóg. Það á ekki að fara á milli mála að Rómarveldi var á hátindi dýrðar sinnar undir styrkri stjórn Markúsar Árelíusar, sem Richard Harris lýsir alveg feiknar vel hér. Svona til að gera langa sögu stutta(og vera ekkert að ljóstra allof mikið upp um efni myndarinnar) þá standast allir leikararnir prófið með glans, og þó sérstaklega Russell Crowe sem Maximus og sá gamli jálkur Oliver Reed sem Proximo. Russell Crowe er hérmeð útskrifaður úr sumarmyndahetjuskólanum og það kæmi mér ekki á óvart þótt slegist yrði um hann næsta sumar, það gneistar svo af honum. Honum til fulltingis er þó Joaquin Phoenix sem hinn illi keisari(hmm, hvar hef ég séð þetta áður?) Commodus en hann á nú verðlaun skilið fyrir að túlka þetta hlutverk á svona æðislega slepjulegan hátt. Kvikmyndataka, hljóðvinnsla, klipping er allt til fyrirmyndar enda er engu til sparað, þó getur myndvinnsla í mestu hasaratriðunum valdið viðkvæmu fólki svima. Tónlistin er þó sérstaklega 'epísk' og viðeigandi og vil ég þakka Ridley Scott fyrir að hafa nýtt sér stórfenglega sönghæfileika Lisu Gerrard og fær myndin hálfa stjörnu bara út á það. En þegar allt kemur til alls sést hér að Ridley Scott hefur engu gleymt þegar kemur að því að festa meistaraverk á filmu, því er það mér sönn ánægja að geta eindregið mælt með Gladiator fyrir alla unnendur góðra kvikmynda.

GEÐVEIKI, eftir fyrst 10 mínúturnar á þessari mynd er ekki að efast að hér er um að ræða meistaraverk. Loksins er Ridley Scott kominn aftur og þvílíkt comeback. Hann hefur verið í lægð síðan Thelma and Lloise og gerit hér eina besu mynd sína. Russell Crowe er skínandi flott stjarna og ef einhver þarna úti er ekki búinn að sjá Insider, þá eruð þið að missa af miklu. Senuþjófurinn er þó Joaquin Phoneix sem túlkar eitt versta illmenni í sögu kvikmynda, maður elskar að hata hann. Aðrir aukaleikarar standa sig vel þar á meðal Derec Jacobi og Oliver Reed. Ef fólk fer einu sinni í bío á ári þá ættuð þíð að sjá þessa tvisvar hreinasta snilld.

Algjört meistaraverk. Eftir of langt tímabil meðalmynda tekst Ridley Scott það ótrúlega; að gera epíska stórmynd sem virkar á allan hátt. Ekki síðan Braveheart hefur maður séð svona, og ég er reyndar á þeirri skoðun að Gladiator sé mun betri en Braveheart. Maximus (Russell Crowe) var dugmesti herforingi Rómarveldis og bar sigurorð af villimönnunum í norðri. Fyrir þann sigur hefur Sesar (Richard Harris) mikið dálæti á honum, og hann vill að Maximus taki við keisaraembættinu að honum látnum til þess að gera Róm aftur að lýðveldi og ekki síður til að hindra það að sonur Sesars, Commodus (Joaquin Phoenix), verði keisari. Commodus sér við þessu með því að myrða föður sinn og lætur drepa fjölskyldu Maximusar, sem sleppur sjálfur naumlega undan sömu örlögum. Hann er hins vegar hnepptur í þrældóm og fluttur til Afríku til að gerast skylmingaþræll. Á þeim vettvangi verður hann hinn allra besti, og er þekktur sem Spánverjinn. Áður en langt um líður vill Commodus skemmta lýðnum í Róm með ofbeldisfullri skemmtun og leyfir skylmingaþrælum að keppa á ný í Róm. Maximus er einn af þeim sem er fluttur til Rómar, enda var húsbóndi hans, Proximo (Oliver Reed), einn besti skylmingaþræll síns tíma. Þegar til Rómar er komið verður Maximus jafn vinsæll og lýðurinn dáir hann það mikið að hann ógnar valdi keisarans. Að lokum kemur að uppgjöri Maximusar og Commodusar. Eins og fyrr segir er þetta stórmynd á allan hátt. Hetjudáðir og svik setja svip sinn á myndina og það er eins og maður sé kominn aftur til Rómar. Tæknibrellurnar eru einstakar; veldi og dýrð Rómar skila sér einstaklega vel. Russell Crowe lifir sig algjörlega inn í hlutverk Maximusar, ef hann verður ekki stórstjarna eftir þessa mynd má ég hundur heita. Joaquin Phoenix er svo ógeðfelldur sem Commodus að maður fær hreinlega hroll í hvert skipti sem hann birtist. Richard Harris gerir Sesari gamla góð skil, og það er mikill harmdauði að Oliver gamla Reed; hann er frábær í hlutverki gömlu kempunnar Proximos. Eini kvenmaðurinn er Connie Nielsen, í hlutverki systur Commodusar sem átti vingott við Commodus á árum áður. Hún gerir flóknu hlutverki góð skil. Jafnframt er gaman að sjá Derek Jacobi aftur í þessu umhverfi eftir frammistöðu hans í "I, Claudius" fyrrum daga. Ridley Scott á mikinn heiður skilið fyrir að endurlífga gamla bíóhefð, og það er mikið gleðiefni að myndin er jafn frábær og raun ber vitni. Skylduáhorf fyrir hvern þann sem þykist hafa gaman af góðum myndum.